Καλοκαιρινή αύρα, σινεμά με αγιόκλημα και φυσικά το κύριο χαρακτηριστικό της θερινής περιόδου, οι επανεκδόσεις, που πολλές φορές έχουν περισσότερο ενδιαφέρον από τα φιλμ νέας εσοδείας. Όπως αυτή την εβδομάδα, με τις επανεκδόσεις των έξοχων ταινιών «City of Life and Death», ένα κινέζικο πολεμικό έπος για τη σφαγή της Ναντζίν, από τον Τσούαν Λου και το κλασικό πολιτικό θρίλερ «Όλοι οι Άνθρωποι του Προέδρου», του Άλαν Πάκουλα, με τους Ντάστιν Χόφμαν και Ρόμπερτ Ρέντφορντ. Από τις ουκ ολίγες, δέκα τον αριθμό, πρεμιέρες της εβδομάδας, ξεχωρίζουν η βίαιη περιπέτεια του Γκάι Ρίτσι «Γκρίζα Ζώνη» και στον αντίποδα η γαλλική κωμωδία «Αυτόματος Τηλεφωνητής» της Φαμπιέν Γκοντέ.

Γκρίζα Ζώνη

(“In the Grey”) Περιπέτεια, αμερικάνικης παραγωγής του 2026, σε σκηνοθεσία Γκάι Ρίτσι, με τους Τζέικ Τζίλενχαλ, Έιζα Γκονζάλες, Χένρι Κάβιλ, Ρόζαμουντ Πάικ, Κρίστοφερ Χίβγιου, Φίσερ Στίβενς κα.

Ο Γκάι Ρίτσι, ένας μάστορας της βίαιης, «βρόμικης» και καταιγιστικής δράσης, που δεν διεκδίκησε κάτι παραπάνω από το σινεμά απενεχοποιημένης διασκέδασης, εδώ και αρκετό καιρό βρίσκεται σε παρατεταμένο ντεφορμάρισμα. Όχι ότι οι ταινίες του, με το πλήθος φανατικών, δεν έχουν την πλάκα τους, με τις κοφτερές και αθυρόστομες ατάκες τους ή την αδρεναλίνη στα ύψη και τους εκκεντρικούς γοητευτικούς χαρακτήρες του, αλλά είναι φανερό ότι πλέον επαναλαμβάνεται και μάλιστα, σαν να το γνωρίζει και ο ίδιος.

Εδώ, έχοντας ως πρωταγωνιστικό τρίο τους Τζέικ Τζίλενχαλ, Χένρι Κάβιλ και την Έιζα Γκονζάλες, αλλά και ένα επιτελείο καρατεριστών, με παράτολμους όσο και αφάσιους συμπαραστάτες και ελκυστικούς «κακούς», δείχνει πλέον καταβεβλημένος και από το προχειρογραμμένο σενάριο, σύνοψη των προηγουμένων, αφήνοντας το θέμα του από ένα σημείο και μετά στον αυτόματο πιλότο. Άλλωστε, δεν είναι τυχαίο ότι η ταινία, που ξεκίνησε να γυρίζεται το 2023, είχε τεράστια προβλήματα στο μοντάζ και οι συντελεστές ξαναγύρισαν στα πλατό για τις «εργοστασιακές ρυθμίσεις». Κάτι που τελικά γίνεται φανερό και στο απλό μάτι.

Μια μυστική ομάδα κορυφαίων πρακτόρων, της οποίας ηγούνται οι Μπρόνκο και Σιντ και που ζει στη σκιά της παγκόσμιας ελίτ, έχει την ικανότητα να ασκεί εξουσία και επιρροή αλλά και να χειρίζεται αυτόματα όπλα και ισχυρά εκρηκτικά. Όταν ένας αδίστακτος και διεφθαρμένος επιχειρηματίας, που ζει προστατευμένος από έναν στρατό σε μια λατινοαμερικάνικη χώρα, αρπάζει μία περιουσία δισεκατομμυρίων, η ομάδα αναλαμβάνει να την πάρει πίσω σε μια αποστολή που για οποιοδήποτε άλλον θα ήταν καταστροφική. Αυτό που ξεκινά ως μια αδύνατη ληστεία εξελίσσεται σε έναν ολοκληρωτικό πόλεμο στρατηγικής, εξαπάτησης και επιβίωσης.

Όπως λέει και ο τίτλος, η γκρίζα ζώνη θολώνει τις γραμμές μεταξύ καλού και κακού, σε μια γνώριμη περιπέτεια του Ρίτσι, με όλα τα συστατικά τού κινηματογραφικού του στιλ να δίνουν το παρόν, σε μια σφοδρή περιπέτεια δράσης, που συνδυάζει το κατασκοπικό στιλ με τα βρόμικα κόλπα των ηρώων.

Ενταγμένη ελαφρώς στα αμερικάνικα στερεότυπα για τη Λατινική Αμερική, η ταινία του Ρίτσι διατηρεί ως ένα βαθμό τα σκηνοθετικά του τρικ, τους σφιχτούς του ρυθμούς, τις ανατροπές και τη συνταγή με τους cool χαρακτήρες του, παραδίδοντας μία ορμητική χαβαλετζίδικη περιπέτεια, παρότι είναι εμφανές ότι Τζέικ Τζίλενχαλ και Χένρι Κάβιλ, δεν αποκτούν ποτέ την απαραίτητη χημεία. Ένα φιλμ που βλέπεται ευχάριστα, αλλά χωρίς ιδιαίτερες απαιτήσεις και για τους μυημένους είναι περισσότερο ένα έργο της σκιάς του Ρίτσι.

ΜΕ ΛΙΓΑ ΛΟΓΙΑ… Μια μυστική ομάδα κορυφαίων πρακτόρων, με μεγάλες ικανότητες στα όπλα και τα εκρηκτικά, θα κληθούν να αντιμετωπίσουν έναν αδίστακτο, διεφθαρμένο επιχειρηματία και τον στρατό του, όταν θα αρπάξει μία περιουσία δισεκατομμυρίων.

Ο Αυτόματος Τηλεφωνητής

(“Le Repondeur”) Κωμωδία, γαλλικής παραγωγής του 2025, σε σκηνοθεσία Φαμπιέν Γκοντέ, με τους Σαλίφ Σισέ, Ντενί Πονταλιντές, Ορ Ατίκα, Κλάρα Μπρετό, Μανόν Κλαβέλ κα.

Στις μέρες μας, για πάρα πολλούς ανθρώπους, το να απαντά και να εξυπηρετεί ένας άλλος το κινητό τους τηλέφωνο θα ήταν ίσως ένα μικρό θαύμα και σίγουρα μία ανυπολόγιστης αξίας διευκόλυνση. Κάπως έτσι σκέφτηκε και η σκηνοθέτιδα και συνσεναριογράφος, Φαμπιέν Γκοντέ, περνώντας την ιδέα της στο χαρτί και στη συνέχεια στην οθόνη, σε αυτή την ανάλαφρη εγκάρδια κωμωδία.

Βασισμένη στο ομότιτλο μυθιστόρημα του Λικ Μπλανβιλέν, η Γκοντέ («Η Απόλυση», «Nos Vies Formidables»)επικρίνει τις διαδεδομένες ευκολίες της τεχνολογίας, για την έλλειψη ουσιαστικής επικοινωνίας, τοποθετώντας έναν άνθρωπο σε έναν ρόλο που θα αναλάβει στο άμεσο μέλλον η τεχνητή νοημοσύνη. Αλλά και την ευκαιρία, να μιλήσει για τις έννοιες της φιλίας και της πίστης, της τέχνης και της υπερτιμημένης επιτυχίας.

Ο Μπατίστ, ένας μίμος, που θα ήθελε να βιοπορίζεται από την τέχνη του, αναγκάζεται να πουλάει ασφάλειες μέσω του τηλεφώνου, περιμένοντας την επιτυχία να του χτυπήσει την πόρτα. Ο Πιέρ, ένας ευκατάστατος συγγραφέας, λόγω των αλλεπάλληλων κλήσεων που δέχεται στο τηλέφωνό του από την οικογένειά του, τους θαυμαστές, τους δημοσιογράφους και τους αδιάκριτους γνωστούς του, δεν μπορεί να συγκεντρωθεί στο έργο του. Έτσι, μία ημέρα έχει την ιδέα να προτείνει στον Μπατίστ να γίνει ο σωσίας της φωνής του και να διαχειρίζεται όλες τις κλήσεις του, τόσο τις προσωπικές όσο και επαγγελματικές, προκειμένου να επικεντρωθεί στη συγγραφή. Ο Μπατίστ θα δεχθεί, αλλά τα πράγματα θα μπλέξουν όταν θα πάρει πρωτοβουλίες και θα προσπαθήσει να τακτοποιήσει την άστατη ζωή του συγγραφέα.

Το φιλμ φαίνεται να βασίζεται σε μία εντελώς απίθανη υπόθεση, αλλά πολύ γρήγορα και χάρις τις ξεχωριστές ερμηνείες των δυο πρωταγωνιστών και ειδικά του Σαλίφ Σισέ, που υποδύεται τον μίμο, το στόρι αναστέλλει κάθε δυσπιστία και μας βάζει στο ευχάριστο κλίμα του.

Παίζοντας ικανοποιητικά με την ιδέα της ψεύτικης ταυτότητας, η Γκοντέ δημιουργεί μία συναισθηματική ένταση και ταυτόχρονα κωμικές καταστάσεις, που αναδεικνύουν την τρέλα της εποχής – ο συγγραφέας τελικά δεν γράφει το βιβλίο αλλά απολαμβάνει τη ζωή του – ενώ μάλλον άστοχα ξανοίγεται και σε δευτερευούσης σημασίας περιστατικά, με ανώδυνες ρομαντικές παρεξηγήσεις που περιορίζουν το διακύβευμα.

Το καλογραμμένο σενάριο, που χάνει ορισμένους πόντους, από τους δορυφορικούς χαρακτήρες γύρω από τους δυο πρωταγωνιστές, συντονίζεται ιδιαιτέρως καλά με τον ανερχόμενο Σαλίφ Σισέ και τον πολύπειρο και σταθερή αξία Ντενί Πονταλιντές, που αναπτύσσουν μία εξαιρετική χημεία και διατηρούν αμείωτο το ενδιαφέρον μέχρι τέλους.

ΜΕ ΛΙΓΑ ΛΟΓΙΑ… Ένας ευκατάστατος συγγραφέας, που χτυπά συνεχώς το τηλέφωνό του και δεν βρίσκει χρόνο να ασχοληθεί με τη συγγραφή, θα προσλάβει έναν μίμο για να απαντά στα τηλεφωνήματά του παριστάνοντας τον ίδιο.

Το Τροχόσπιτο

(“Caravan”) Δραματική ταινία, τσέχικης παραγωγής του 2025, σε σκηνοθεσία Ζουζάνα Κίρχνεροβα, με τους Άννα Γκάισλεροβα, Ντάβιντ Βόντστρτσιλ, Γιουλιάνα Ολχόβα, Γιάνα Πλόντκοβα, Μάριο Ρούσο κα.

Τρυφερό βλέμμα, για επώδυνες καταστάσεις, που αφορούν ένα κοινωνικό και βαθιά ανθρώπινο ζήτημα, τη φροντίδα ενός παιδιού με σύνδρομο Ντάουν που μεγαλώνει μονάχη της μία μητέρα, αποτυπωμένες χωρίς έντονη δραματικότητα και συναισθηματικές υπερβολές, από την πρωτοεμφανιζόμενη Τσέχα σκηνοθέτιδα Ζουζάνα Κίρχνεροβα.

Το συγκινητικό φιλμ, ένα δράμα περιπλάνησης, που έκανε αισθητή την παρουσία του στο τμήμα Ένα Κάποιο Βλέμμα στο φεστιβάλ Καννών, διαθέτει, όμως και μία έξοχη πρωταγωνίστρια. Την άγνωστη, κακώς, έξω από τη χώρα της, Άννα Γκάισλεροβα, που κουβαλά στους ώμους της όλη την ιστορία και ίσως, αποτελεί το σημαντικότερο λόγο για να δει κάποιος την ταινία.

Η Κιρχνέροβα, με εμπειρία στο ντοκιμαντέρ, εμπνεύστηκε το σενάριο από τη δική της προσωπική ιστορία ανατροφής του παιδιού της με σύνδρομο Ντάουν και αυτισμό και παρότι είναι βιωματικό αποφεύγει την υπερβολική δραματοποίηση στις αντίξοες συνθήκες που αντιμετωπίζει η ηρωίδα, αλλά και την ευκολία να σταθεί στα προφανή.

Η Έστερ μόλις έκλεισε τα 45 και δεν έχει τίποτα στη ζωή της εκτός από τη φροντίδα του γιου της, Ντέιβιντ, που δεν μπορεί να μιλήσει και χρειάζεται συνεχή προσοχή. Η Έστερ, τον αγαπάει βαθιά, αλλά είναι εξαντλημένη από τη ρουτίνα και τη μοναξιά της. Φίλοι στην Ιταλία την προσκαλούν στο εξοχικό τους, αλλά γρήγορα διαπιστώνουν ότι η απρόβλεπτη συμπεριφορά του Ντέιβιντ, που κανονικά θα έπρεπε να είχε ενηλικιωθεί, προκαλεί κάποια προβλήματα. Έτσι, τους ζητούν να μείνουν σε ένα τροχόσπιτο στον κήπο. Η Έστερ, που νιώθει πλέον ανεπιθύμητη, για τον γιο της, όταν βραδιάσει θα φύγει με το τροχόσπιτο για ένα ταξίδι που θα αλλάξει τα πάντα.

Το αίσθημα κόπωσης που έχει καταβάλει την Έστερ είναι ίσως το πιο αυθεντικό στοιχείο της ταινίας, καθώς είναι φανερό ότι παρότι προσπαθεί να κάνει το καλύτερο δυνατό για τον γιο της, διεκδικεί και τη ζωή της, την ικανοποίηση των στοιχειωδών αναγκών της, το δικαίωμά της στη στοργή, την ελευθερία, ακόμη και στον έρωτα.

Ωστόσο, η Κίρχνεροβα, παρά την άψογη κινηματογράφηση του θέματός της, με κοντινά πλάνα που θυμίζουν το «Aftersun» της Σάρλοτ Γουέλς, έχει προβλήματα με τη δομή της ταινίας και κυρίως στην περιπλάνηση των ηρώων στην Καλαβρία, σπαταλώντας τις ευκαιρίες για να προτείνει μία πραγματικά συναρπαστική ιστορία και της βαθιάς σύνδεσης μεταξύ των χαρακτήρων.

Η περιπλάνηση περιλαμβάνει τον κύριο όγκο των συμβάσεων του είδους, με τους απαραίτητους χαρακτήρες να μπαίνουν άσκοπα στην ιστορία, για να αντλήσουν οι κεντρικοί ήρωες μαθήματα ζωής από τις εμπειρίες τους, ενώ πολλές σκηνές και δευτερεύοντες ήρωες φαίνονται προβλέψιμοι και δίχως ιδιαίτερη σημασία, αφήνοντας όλο το ενδιαφέρον πάνω στη συγκινητική σχέση μητέρας και παιδιού.

ΜΕ ΛΙΓΑ ΛΟΓΙΑ… Η 45χρονη Έστερ, δεν έχει τίποτα στη ζωή της εκτός από τη φροντίδα του γιου της Ντέιβιντ, που δεν μπορεί να μιλήσει και χρειάζεται συνεχή προσοχή, αποφασίζει, μετά από μία επίσκεψη σε φίλους της στην Ιταλία και αφού νιώσει ανεπιθύμητη, να ξεκινήσει ένα ταξίδι με ένα τροχόσπιτο στη νότια Ιταλία.

Για Σένα

(“Per Te”) Δραματική ταινία, ιταλικής παραγωγής του 2025, σε σκηνοθεσία Αλεσάντρο Αροναντίο, με τους Εντοάρντο Λέο, Χαβιέρ Φραντσέσκο Λεόνι, Τερέζα Σαποναντζέλο, Τζόρτζιο Μοντανίνι κα.

Βασισμένη σε μια αληθινή ιστορία, η ταινία του πρωτοεμφανιζόμενου στη χώρα μας, Αλεσάντρο Αροναντίο, προσεγγίζει με ευαισθησία, ευγένεια, αλλά και πολλές φορές μελοδραματικά, το σοβαρό πρόβλημα με τη νέα πληγή του Αλτσχάιμερ, που έχει πάρει μορφή πανδημίας σε ολόκληρο τον κόσμο, για να καταδείξει τη δύναμη της αγάπης και τον ανθρώπινο φόβο να μείνει μόνος.

Έχοντας ως βάση το ομώνυμο μυθιστόρημα της Σερενέλα Αντονιάτσι και την πραγματική ιστορία του Ματία Πίκολι, που τιμήθηκε από την Ιταλική Δημοκρατία, για τη φροντίδα του ασθενή πατέρα του, ο 50χρονος Ρωμαίος σκηνοθέτης, είναι φανερό ότι εργαλειοποιεί την αληθινή ιστορία για να συνδέσει τους θεατές με το συγκινητικό θέμα του, δείχνοντας ότι δεν έχει την απαραίτητη αυτοπεποίθηση να κερδίσει το κοινό μέσα από τη δική του ταινία.

Ο Πάολο μόλις έγινε 40 χρόνων και ανακαλύπτει ότι πάσχει από μια σπάνια μορφή πρώιμου Αλτσχάιμερ. Η ζωή του αλλάζει ξαφνικά, όπως και της οικογένειάς του. Άντι όμως να παραιτηθεί, διαλέγει το γενναίο μονοπάτι, να ζήσει κάθε στιγμή της ζωής του απολαμβάνοντάς την με αγάπη, δύναμη και κουράγιο. Μαζί με το γιο του Ματία και τη γυναίκα του Μικέλα, ο Πάολο επικεντρώνεται στο να δημιουργεί αναμνήσεις και να μαθαίνει πράγματα για τη ζωή στο γιο του, ώστε και αυτός να του τις μεταφέρει όταν η μνήμη του αρχίζει να εξασθενεί.

Κατανοητοί οι λόγοι μεταφοράς στη μεγάλη οθόνη μίας ιστορίας, που αποτίει φόρο τιμής στον πρωταγωνιστή της, αλλά όχι και η σκηνοθετική προσέγγιση του Αροναντίο, για το ευαίσθητο θέμα του, ποντάροντας μόνο στη συναισθηματική φόρτιση και βεβαίως στην ερμηνεία του Εντοάρντο Λέο, στον ρόλο του ασθενή πατέρα. Απ’ τα πρώτα λεπτά είναι σαφές τι θα συμβεί, ότι ο θεατής πρέπει να πιστέψει αυτό που βλέπει και να συγκινηθεί, παρότι το υπερβολικά διδακτικό σενάριο μοιάζει ψεύτικο, όπως και οι χαρακτήρες, μέχρι και τα σκηνικά και τα κοστούμια.

Δυστυχώς, το φιλμ είναι ακριβώς το αντίθετο απ’ αυτό που είναι ο καλός κινηματογράφος, δηλαδή να κάνει πιστευτά ακόμη και τα απίστευτα και όχι να βασίζεται αποκλειστικά στην παραδοχή ότι η ταινία βασίζεται σε μία αληθινή ιστορία.

ΜΕ ΛΙΓΑ ΛΟΓΙΑ… Ο Πάολο μόλις έγινε 40 χρόνων και ανακαλύπτει ότι πάσχει από μια σπάνια μορφή πρώιμου Αλτσχάιμερ. Η ζωή του αλλάζει ξαφνικά, όπως και της οικογένειάς του. Άντι όμως να παραιτηθεί, μαζί με τον γιο του και τη σύζυγό του, θα βρει τη δύναμη να ζήσει κάθε στιγμή της ζωής του.

Ανάμεσα σε Τρεις Ζωές

(“Jimpa”) Δραματική ταινία, αυστραλιανής παραγωγής του 2025, σε σκηνοθεσία Σόφι Χάιντ, με τους Ολίβια Κόλμαν, Οντ Μέισον-Χάιντ, Τζον Λίθγκοου, Κόντι Φερν, Μάγια Τζιν Κάρεϊ, Μπριν Τσάπμαν Πάρις κα.

Αν και το πρωταγωνιστικό δίδυμο των Ολίβια Κόλμαν και Τζον Λίθγκοου, αλλά και η υποσχόμενη Αυστραλέζα σκηνοθέτιδα Σόφι Χάιντ των «Καλή Τύχη Κύριε Γκράντε» και «52 Tuesdays», θα μπορούσαν να εγγυηθούν τουλάχιστον μία ενδιαφέρουσα ταινία, μία οικογενειακή δραμεντί, με αντισυμβατικούς κεντρικούς χαρακτήρες, το αποτέλεσμα δεν είναι ανάλογο των προσδοκιών.

Η Χάιντ, έχοντας για πρώτη φορά πρωταγωνιστές πρώτου μεγέθους, την οσκαρική Ολίβια Κόλμαν και τον έμπειρο και καταξιωμένο Τζον Λίθγκοου, υπογράφει την πιο προσωπική και εμφανώς φιλόδοξη ταινία της, αντλώντας έμπνευση από τον θάνατο του δικού της πατέρα, από την queer οικογένεια στην οποία μεγάλωσε και από την εμπειρία της ως γονέας ενός τρανς παιδιού. Μόνο που το φιλμ, που έχει το σχετικό ενδιαφέρον του, φαίνεται να εγκλωβίζεται στην χαρά μιας οικογένειας queer, χάνοντας την ευκαιρία να εμβαθύνει στους χαρακτήρες και να διευρύνει το θέμα της γύρω από τη νέα κοινωνική συνθήκη.

Η Χάνα, μία σκηνοθέτιδα από την Αυστραλία και το non-binary έφηβο παιδί της, το Φράνσις, επισκέπτονται τον γκέι παππού τους, τον Τζίμπα, στο Άμστερνταμ. Ο Τζίμπα, όπως θέλει να τον φωνάζουν, είχε εγκαταλείψει την οικογένειά του έπειτα από δέκα χρόνια ευτυχισμένης ζωής και παρότι είχε αποκαλύψει στη σύζυγό του ότι ήταν ομοφυλόφιλος, αναζητώντας ευρύτερους κοινωνικούς και επαγγελματικούς ορίζοντες. Το παιδί εκφράζει την επιθυμία να μείνει με τον παππού του για έναν χρόνο, αμφισβητώντας τις γονεϊκές πεποιθήσεις της Χάνα και αναγκάζοντάς την να αντιμετωπίσει ζητήματα του παρελθόντος.

Γνωρίζοντας να δημιουργεί, ίσως και επιτηδευμένα, συγκινητικές σκηνές, κυρίως στο κομμάτι των φλας μπακ, όταν η οικογένεια της Χάνα ήταν ενωμένη, σε εποχές λίγο πριν από το AIDS και την τρομοκρατία γύρω από τη νόσο, θα εξαντλήσει την ικανότητά της στην αφήγηση στο πρώτο μέρος, όταν ακόμη στήνει το σκηνικό για τα όσα θα έρθουν στη συνέχεια.

Μια συνέχεια, που παρότι θα έχει έναν αξιόπιστο ρυθμό, όταν έρχεται η ώρα να θίξει τα βαθιά ριζωμένα προβλήματα, τα στερεότυπα και τις αντιφάσεις ενός κοινωνικού ζητήματος, η Χάιντ θα τα παρακάμψει όλα προς χάριν της πολιτικής ορθότητας κι ενός συναισθηματισμού, που μπορεί να στηρίξει η Κόλμαν, αλλά όχι και το ίδιο ο πρόχειρος χαρακτήρας του Λίθγκοου, ούτε βεβαίως η πρωτοεμφανιζόμενη Οντ Μέισον Χάιντ, που είναι κόρη της σκηνοθέτιδας.

ΜΕ ΛΙΓΑ ΛΟΓΙΑ… Η Χάνα και το non-binary έφηβο παιδί της, Φράνσις, επισκέπτονται τον γκέι παππού τους, τον Τζίμπα, στο Άμστερνταμ. Το παιδί εκφράζει την επιθυμία να μείνει με τον παππού του για έναν χρόνο, αμφισβητώντας τις γονεϊκές πεποιθήσεις της Χάνα και αναγκάζοντάς την να αντιμετωπίσει ζητήματα του παρελθόντος.

Beast

(“Beast”) Δραματική περιπέτεια, αυστραλιανής παραγωγής του 2026, σε σκηνοθεσία Τάιλερ Άτκινς, με τους Ντάνιελ ΜακΦέρσον, Λουκ Χέμσγουορθ, Ράσελ Κρόου, Μοτζιάν Αρία, Κέλι Γκέιλ, Τζορτζ Μπέρτζες κα.

Αθλητικό δράμα, με πρωταγωνιστή την επιστροφή ενός θρύλου των ΜΜΑ στις αρένες, που συμπυκνώνει όλα αυτά που λατρεύουν οι φαν του είδους: πρωτίστως, ίσως όχι πολύ αλλά γερό και άσχημο ξύλο, και βεβαίως όλα τα παρελκόμενα, όπως τη δεύτερη ευκαιρία, την προετοιμασία για την άνιση μάχη ενός απόμαχου με έναν αχώνευτο νεότερο «έτοιμο» πρωταθλητή, τον αφοσιωμένο και σκληρό προπονητή, την αγάπη για τον αδελφό και την οικογένεια, την ίντριγκα και βεβαίως, όλα τα κλισέ του διαδεδομένου, ειδικά στην Αμερική, είδους.

Το φιλμ του Αυστραλού Τάιλερ Άτκινς, σε σενάριο που συνυπογράφει ο Ράσελ Κρόου (ο προπονητής του «Θηρίου»), μπορεί να είναι ακόμη ένα αναμενόμενο αθλητικό δράμα γύρω από τον άγριο κόσμο των ΜΜΑ, αλλά έχει ρυθμό, δίνει τη στοιχειώδη υπόσταση στους χαρακτήρες και κρατά το ενδιαφέρον μέχρι την τελική μάχη.

Ένας πρώην πρωταθλητής των ΜΜΑ, ο Πάτον Τζέιμς, που έχει εγκαταλείψει για μια δεκαετία τις αρένες του βίαιου αγωνίσματος και πλέον εργάζεται ως επαγγελματίας ψαράς, αναγκάζεται να επιστρέψει στο «κλουβί» όταν ο αποξενωμένος αδελφός του έχει τραυματιστεί σοβαρά και κινδυνεύει η ζωή του λόγω των χρεών του σε έναν γκάνγκστερ. Έτσι, θα δεχθεί την πρόταση του, χωρίς ηθικούς φραγμούς, μάνατζερ του νέου πρωταθλητή, του Ξαβιέ Γκράου, για έναν τελευταίο αγώνα στο ONE Championship, ενώ επανενώνεται με τον πρώην προπονητή του Σάμι.

Οι σκηνές με το ξύλο μοιάζουν αληθινές και καλογυρισμένες, το σενάριο έχει και την ανθρώπινη διάσταση, για τους αθλητές του βίαιου αθλήματος και ο Ντάνιελ ΜακΦέρσον είναι ιδιαίτερα πειστικός στο ρόλο του, μέσα και έξω από την αρένα.

Το σλόγκαν της ταινίας λέει ότι «οι θρύλοι σφυρηλατούνται στην αρένα». Ένα μεγάλο ψέμα, εύκολα υιοθετημένο από τον κινηματογράφο. Συμβαίνει ακριβώς το αντίθετο στις περισσότερες περιπτώσεις αν όχι σε όλες. Οι «θρύλοι» κατασκευάζονται από τους μάνατζερ, τον Τύπο, τους χορηγούς, ακόμη και στα γραφεία στοιχημάτων. Αλλά αυτό είναι ένα θέμα για μια άλλη ταινία. Ωστόσο, για όσους θέλουν να πάρουν μία καλή ιδέα για τα παραπάνω, υπάρχει και το έξοχο φιλμ του 1956 «Έπεσαν Σκληρά», του Μαρκ Ρόμπσον, με τον Μπόγκαρντ.

ΜΕ ΛΙΓΑ ΛΟΓΙΑ… Ο θρύλος των MMA, Πάτον Τζέιμς, που πλέον εργάζεται ως επαγγελματίας ψαράς, τραβιέται πίσω στο «κλουβί» όταν ο αδερφός του κινδυνεύει. Επανενώνεται με τον παλιό του προπονητή, Σάμι, και δεσμεύεται για έναν τελευταίο αγώνα στο ONE Championship εναντίον του πρωταθλητή του, Ξαβιέ Γκράου.

Προβάλλονται ακόμη οι ταινίες:

City of Life and Death

(“Nanjing! Nanjing!”) Επανέκδοση του εξαιρετικού επικού πολεμικού δράματος, κινέζικης παραγωγής του 2009, για τη σφαγή της Ναντζίν, από τα ιαπωνικά στρατεύματα το 1937, στον δεύτερο σινοϊαπωνικό πόλεμο.

Τα γεγονότα φρίκης, που ακολούθησαν την κατάληψη της τότε κινέζικης πρωτεύουσας, ήρθαν στο φως κυρίως χάρη στα διασωθέντα ημερολόγια ενός ναζί επιχειρηματία, του Γερμανού Τζον Ράμπε, που δούλευε για τη Ζίμενς, στην Κίνα και την προσπάθειά του να σώσει όσους περισσότερους Κινέζους μπορούσε από τη μανία των ιαπωνικών στρατευμάτων. Μια ιστορία και μία σκηνοθετική προσέγγιση που παραπέμπει στη «Λίστα του Σίντλερ», γυρισμένη σε ασπρόμαυρο, που καθηλώνει με την ωμότητα των σφαγών και την εμβάθυνση στους χαρακτήρες, αναδεικνύοντας την ανθρώπινη πλευρά τού ιστορικού γεγονότος. Το φιλμ, που αποτέλεσε τεράστια εμπορική επιτυχία στην Κίνα και έκανε γνωστό τον σκηνοθέτη Τσουάν Λου, κατασκευαστικά σχεδόν άψογο, αποτελεί μαρτυρία για μία ακόμη μαύρη σελίδα της παγκόσμιας ιστορίας. Πρωταγωνιστούν οι Γιε Λιου, Γιουανγιουαν Γκάο, Γουέι Φαν, Λαν Τσιν, Χιντέο Νακαϊζούμι κα.

* Επίσης, προβάλλεται το φιλμ του Τσουάν Λου «Mountain Patrol», που είχε κυκλοφορήσει το 2004 και είχε αποσπάσει πολλά βραβεία. Μία ταινία για τη συγκινητική και αληθινή ιστορία εθελοντών που προστατεύουν αντιλόπες από λαθροθήρες στα άγρια βουνά του Θιβέτ.

Ιερά Οδός, 21 χλμ.

Ενδιαφέρουσα πρόταση για να δούμε αλλιώς έναν δρόμο, που πλέον θεωρείται μία επιβαρυμένη λεωφόρος, ένα χωνευτήρι όλης της σύγχρονης Ελλάδας, χωρίς δείγματα μίας ευμάρειας που διαθέτουν άλλοι μεγάλοι δρόμοι της Αθήνας.

Ένα ντοκιμαντέρ, σε ύφος ταινίας περιπλάνησης, με την προσωπική ματιά της σκηνοθέτιδας Νικολέτα Παράσχη, για την Ιερά Οδό, άλλοτε δρόμο τελετουργίας και μύησης και τα σημερινά δυσδιάκριτα ίχνη ιερότητάς του. Συμπρωταγωνιστές της αρχαιότερης Ιεράς Οδού, οι άνθρωποι που τον βιώνουν καθημερινά. Έμποροι, μικροπωλητές, οδηγοί, καλλιτέχνες, αρχαιολόγοι, επιστήμονες, μετανάστες, ένα κοινωνικό μωσαϊκό που έχει τη σημασία του και δίνει τον τόνο.

Το Τραγούδι της Μικρής Φάλαινας

(“The Last Whale Singer”) Χαριτωμένη παιδική ταινία κινουμένων σχεδίων, από τη Γερμανία και τον Ρεζά Μεμαρί, με περιβαλλοντικές ανησυχίες και τις περιπέτειες μίας έφηβης φάλαινας, σε ένα επικίνδυνο ταξίδι στα βάθη των ωκεανών, αναζητώντας το μαγικό τραγούδι που μπορεί να σώσει τον πλανήτη.

Το φιλμ προβάλλεται μεταγλωττισμένο στα ελληνικά.

Όλοι οι Άνθρωποι του Προέδρου

(“All the President’s Men”) Το τιμημένο με τέσσερα Όσκαρ, κλασικό πολιτικό θρίλερ του Άλαν Πάκουλα, σε επετειακή επανέκδοση – 50 χρόνια από την πρεμιέρα της – με τους ανεπανάληπτους Ντάστιν Χόφμαν και Ρόμπερτ Ρέντφορντ, αλλά και τους υπέροχους Τζέισον Ρόμπαρντς, Τζακ Γουόρντεν και Μάρτιν Μπάλσαμ.

Υπόδειγμα σεναρίου, κινηματογραφικής αφήγησης και ρυθμού, έξοχη φωτογραφία, του Γκόρντον Γουίλις και υποδειγματικό μοντάζ, του Ρόμπερτ Γουλφ, το φιλμ αποθεώνει την ανεξάρτητη ερευνητική δημοσιογραφία και φωτίζει τις σκοτεινές συνωμοσίες γύρω από το περιβόητο σκάνδαλο Watergate που οδήγησε στην παραίτηση του Νίξον.

Top Gun

(“Top Gun”) Ακόμη μία επετειακή επανέκδοση, 40 χρόνια μετά την πρεμιέρα της και την τεράστια εμπορική επιτυχία της, γυρισμένη ως ένα μεγάλης διάρκειας βιντεοκλίπ από τον μάστορα του είδους και πλέον πρόωρα μακαρίτη Τόνι Σκοτ.

Εντυπωσιακές εικόνες, πολύ πόζα, ο Τομ Κρουζ στα νιάτα του, ένας ύμνος στο αμερικάνικο πολεμικό μηχανισμό και αποθέωση του πρότυπου εγωκεντρικού Αμερικάνου ήρωα. Δίπλα στον Κρουζ, που εδώ γίνεται φίρμα, οι Κέλι ΜακΓκίλις, Βαλ Κίλμερ, Μεγκ Ράιαν και Τομ Σκέριτ.

Iron Maiden: Burning Ambition

Η νέα μόδα των ντοκιμαντέρ γύρω από διάσημα μουσικά συγκροτήματα, όπως εδώ για το βρετανικό σχήμα των Iron Maiden, φαίνεται ότι έχει ιδιαίτερη πέραση.

Έτσι, για μια ακόμη φορά βλέπουμε την ιστορία μίας μπάντας, από τα πρώτα τους βήματα μέχρι την καταξίωση, με συναυλίες, παρασκήνιο, προσωπικές ιστορίες και παρεμβάσεις από πασίγνωστους σταρ του θεάματος. Το σπάνιο αρχειακό υλικό και τις σκηνές απ’ τις συναυλίες σκηνοθετεί ο Μάλκομ Βένβιλ, σε αυτή τη βρετανική παραγωγή (2026), που απευθύνεται στους φαν του συγκροτήματος.