Διαβάστε ένα χαρακτηριστικό απόσμασμα
Πολύτιμες αναμνήσεις και άγνωστες πτυχές μιας ολόκληρης ζωής αφιερωμένης, κατά το μεγαλύτερο μέρος της, στο παιδικό θέατρο έχει καταγράψει η Ξένια Καλογεροπούλου στο βιβλίο της με τίτλο «Πριν τα ξεχάσω: μισός αιώνας θέατρο για παιδιά», που αποτελεί μια έκδοση του Εθνικού Θεάτρου.
Η σπουδαία κυρία του ελληνικού θεάτρου διηγήθηκε στην Τζούλια Διαμαντοπούλου ιστορίες από τα πενήντα χρόνια της διαδρομής της, η οποία περιείχε συγκινήσεις, δοκιμασίες, καημούς αλλά και στιγμές μεθυστικής ευτυχίας.
Το βιβλίο είναι «ένας ελάχιστος φόρος τιμής που όφειλε το ελληνικό θέατρο στην Ξένια Καλογεροπούλου» σημειώνει στον πρόλογο της έκδοσης ο Καλλιτεχνικός διευθυντής του Εθνικού Θεάτρου Γιάννης Μόσχος.
Απόσπασμα από το βιβλίο
«Όλα ξεκίνησαν το 1972, τον πέμπτο χρόνο της επταετίας. Τότε, βέβαια, δεν γνωρίζαμε πόσο θα διαρκούσε η δικτατορία, επτά ή περισσότερα χρόνια, αλλά είχαμε την εντύπωση ότι δεν θα τελείωνε ποτέ. Μέσα στη ζοφερή αυτή ατμόσφαιρα είχα ανάγκη από κάτι άλλο, κάτι διαφορετικό, κάτι φρέσκο, κάτι καινούριο. Τι θα μπορούσε όμως να ήταν αυτό; Τότε μια σκέψη πέρασε από το μυαλό μου. Μήπως να κάναμε μια παράσταση για παιδιά; Αυτό σίγουρα θα ήταν κάτι καινούριο. Δεν είχα παρακολουθήσει ποτέ τέτοιου είδους παράσταση και δεν μπορούσα καν να φανταστώ πώς θα ήταν. Ήμασταν, θυμάμαι, σε μια ταβέρνα στη Ραφήνα μαζί με τον Σταμάτη Φασουλή. ‘Σταμάτη’, του είπα, «δεν θα ήταν ωραίο να κάναμε μια παράσταση για παιδιά; Εγώ νομίζω ότι μπορεί να είναι πολύ ωραίο’. ‘Καλή ιδέα’, μου είπε ο Σταμάτης και κάπως έτσι ξεκίνησαν όλα».
