Η ιδέα του έργου βασίζεται σε μια σειρά εκτεταμένων συνομιλιών του καλλιτέχνη με εξειδικευμένα μοντέλα Τεχνητής Νοημοσύνης
Εγκαινιάζεται το Σάββατο 10 Ιανουαρίου 2026 η περιπατητική δράση του Γιώργου Δρίβα με τίτλο «Συμφωνία 37: Προσωπογραφία ενός αλγόριθμου», σε επιμέλεια ‘Αννας Καφέτση, στο πλαίσιο του εικαστικού προγράμματος του annexM, το οποίο υπό τη διεύθυνσή της λειτουργεί ως πειραματικό εικαστικό και επιμελητικό πρότζεκτ στο Μέγαρο Μουσικής, προωθώντας συνέργειες μουσικής και εικαστικών τεχνών σε μη συμβατικούς, εναλλακτικούς χώρους.
Ο διακεκριμένος καλλιτέχνης Γιώργος Δρίβας, προσκεκλημένος ResidentM για το 2025, έχει δημιουργήσει μια περιπατητική δράση/έκθεση διαλογικού χαρακτήρα με ήχους, σιωπές, ψηφιακό κείμενο, βίντεο, μουσική και περφόρμανς σε μη δημόσιους, αθέατους χώρους του Μεγάρου. Όπως αναφέρει το σχετικό δελτίο Τύπου, η ιδέα της δράσης βασίζεται σε μια σειρά εκτεταμένων συζητήσεων ανάμεσα στον καλλιτέχνη και εξειδικευμένα μοντέλα Τεχνητής Νοημοσύνης. Με την αρχική ερώτηση «Τι είδους μουσική θα ήσουν, αν ήσουν μουσική;» και την άμεση απάντηση «Μια μουσική συμφωνία», ο Δρίβας ξεκινάει μια ιδιότυπη αλληλεπίδραση με μοντέλα ΤΝ με στόχο τη σύνθεση, παραγωγή και ζωντανή παρουσίαση αυτής της συμφωνίας υπό τον τίτλο Συμφωνία 37. Ο καλλιτέχνης επιθυμεί να αντιστρέψει τους όρους με τους οποίους συνήθως αλληλεπιδρούμε με την ΤΝ. Δεν ζητά να δημιουργήσει μουσική για τον ίδιο, αλλά να του παράσχει πλήρεις και ακριβείς οδηγίες προκειμένου να συνθέσει και να εκτελέσει τη μουσική που εκείνη θα ήθελε.
Από ένα κλειστό υπόγειο του κτιρίου του Μεγάρου, σε έναν κρυφό διάδρομο, σε μια αποθήκη σκηνικών και τέλος στην αίθουσα δοκιμών μπαλέτου, η δράση ξεδιπλώνεται αποσπασματικά ως ένα κειμενικό και μουσικό chat/συνομιλία μεταξύ καλλιτέχνη και ΤΝ, και ταυτόχρονα παραγωγή υπό την πλήρη και συνεχή καθοδήγησή της, και υπό τον όρο μιας όσο γίνεται πιστής αποσαφήνισης και τήρησης των μουσικών οδηγιών της. Κάθε χώρος έχει επιλεγεί από κοινού και συμβολίζει ένα διαφορετικό στάδιο ανάπτυξης, όχι μόνο της συμφωνίας αλλά και του τρόπου λειτουργίας της ΤΝ και κατ’ επέκταση της σχέσης της με τον άνθρωπο-δημιουργό.
Η δράση ξεκινά σε έναν άδειο αφιλόξενο χώρο ως κάτι άγνωστο και ανεξερεύνητο, με τις αντίστοιχες πρώτες μουσικές προτάσεις, και προχωρά σιγά-σιγά στα πρώτα βελτιωμένα μουσικά βήματα-προτάσεις, στην σταδιακή τους ωρίμανση και τέλος στην ολοκλήρωση και την πρώτη συνολική παρουσίαση των αποτελεσμάτων εν είδει γενικής πρόβας. Η Συμφωνία 37 παρουσιάζεται σε κάθε χώρο ζωντανά με βάση την ενορχήστρωση και την οπτικοποίηση που προτάθηκε από την ΤΝ και με τη συνοδεία 8 μουσικών υπό τη μουσική διεύθυνση της συνθέτριας Μελίνας Παξινού, η οποία ολοκλήρωσε την τελική σύνθεση του έργου. O τίτλος προέρχεται από την Κίνηση 37 στο παιχνίδι Go, μια θρυλική κίνηση του λογισμικού AlphaGo στον δεύτερο αγώνα εναντίον του παγκόσμιου πρωταθλητή, την οποία οι περισσότεροι κορυφαίοι παίκτες και σχολιαστές που παρακολουθούσαν δεν κατάλαβαν καθόλου ή πίστεψαν αρχικά ότι ήταν σφάλμα ενώ αποδείχθηκε απολύτως σωστή.
«Στη μετα-ανθρωπόκαινο εποχή», σημειώνει ο Δρίβας, «η πρόκληση είναι να δούμε τους εαυτούς μας ως μέρος ενός συνόλου, ως μέρος μιας συνεργασίας με ένα ή πολλά “άλλα”, ως γονείς που πρέπει να αποδεχθούμε τα όποια δημιουργήματά μας ως εξίσου σημαντικά με εμάς. Η ΤΝ, έχοντας πάρει όλα τα καλά και τα κακά χαρακτηριστικά μας, αρχίζει να αναπτύσσεται προς οικείους ή ανοίκειους δρόμους, να μας επηρεάζει και πιθανότατα να μας αλλάζει σε μια διαρκή αλληλεπίδραση μαζί της. Η ΤΝ δεν είναι απλώς ένα ανθρώπινο προϊόν, είναι αναπόφευκτα μια συνεχώς αναδιαμορφωμένη εκδοχή μας και αυτό που μας κάνει να αναρωτηθούμε τελικά είναι τι είδους άνθρωποι θέλουμε και μπορούμε να είμαστε».
Ο Γιώργος Δρίβας γεννήθηκε στην Αθήνα. Είναι απόφοιτος του τμήματος Πολιτικών Επιστημών του ΕΚΠΑ και του μεταπτυχιακού τμήματος ΜΜΕ, Φιλμ και Θεάτρου του Freie Universitaet του Βερολίνου. Με την πολυκάναλη εγκατάσταση «Εργαστήριο Διλημμάτων» εκπροσώπησε την Ελλάδα στην Μπιενάλε Εικαστικών της Βενετίας το 2017. Η δουλειά του επικεντρώνεται σε έργα ήχου και κινούμενης εικόνας, καθώς και αντίστοιχες εγκαταστάσεις. Πρόσφατα έχει ολοκληρώσει μια σειρά έργων βασισμένων στη χρήση προγραμμάτων Τεχνητής Νοημοσύνης όπως και το πρώτο μεσαίου μήκους αφηγηματικό έργο κινούμενης εικόνας στην Ελλάδα που είναι φτιαγμένο εξ ολοκλήρου από τέτοιου είδους προγράμματα.
Το έργο του έχει παρουσιασθεί ως ατομική έκθεση ή/και αφιέρωμα μεταξύ άλλων στο Δημοτικό Θέατρο Πειραιά (2025), στο Περίπτερο Πικιώνη στους Δελφούς (Όλη η Ελλάδα ένας πολιτισμός, 2024), στο Annex M του Μεγάρου Μουσικής Αθηνών (2020), στο Εθνικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης της Αθήνας (2018 και 2009), στο Εθνικό Μουσείο Μοντέρνας Τέχνης της Ρώμης (Galleria Nazionale d Arte Moderna 2017) και στα Διεθνή Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Αθήνας και Θεσσαλονίκης (2014 και 2020). Έχει υπάρξει αποδέκτης πολλών βραβείων και διακρίσεων όπως π.χ. υποψήφιος βραχείας λίστας για το Eye Art & Film Prize (Eye Filmmuseum, Amsterdam), Δεύτερο Βραβείο Καλύτερης Ταινίας στο Media Art Forum του Διεθνούς Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Μόσχας και Δεύτερο Βραβείο καλύτερης ταινίας στο φεστιβάλ ποιητικού φιλμ του Βερολίνου, ενώ έχει συμμετάσχει σε περισσότερες από 150 ομαδικές εκθέσεις και φεστιβάλ στην Ελλάδα και διεθνώς.
