Αφθονία νέων ταινιών, για όλα τα γούστα κι ενώ το κοινό δείχνει μάλλον επιφυλακτικό τις πρώτες εβδομάδες του φθινοπώρου. Το πρόγραμμα συνδυάζει δέκα νέες ταινίες, περιπέτειες, με εμπορικές προσδοκίες, δημιουργίες από διεθνή φεστιβάλ, ελληνικά βραβευμένα ντοκιμαντέρ, συμπαθητικές παιδικές ταινίες κινουμένων σχεδίων, καθώς και μια κλασική επανέκδοση, το περίφημο αριστουργηματικό δράμα του Γουίλιαμ Γουάιλερ και των επτά Όσκαρ, «Τα Καλύτερα Χρόνια της Ζωής Μας».

Η Καλή Αδελφή

(“The Good Sister”) Δραματική ταινία, γερμανικής παραγωγής 2025, σε σκηνοθεσία Σάρα Μίρο Φίσερ, με τους Άντον Βέιλ, Μαρί Μπλόχινγκ, Προσκάτ Μαντανί, Λόρα Μπάλτσερ κ.ά.

Ενθαρρυντικό πρωτόλειο της νεαρής Γερμανίδας σκηνοθέτιδας Σάρα Μίρο Φίσερ, η οποία με την πρώτη της μεγάλου μήκους ταινία, βρέθηκε αμέσως στο Πανόραμα της 75ης Μπερλινάλε.

Έχοντας μία άκρως ενδιαφέρουσα ιδέα για τον ρόλο που παίζουν οι άνθρωποι γύρω από δράστες σεξουαλικής βίας, η Φίσερ έβαλε στην ταινία της και στοιχεία από τη δική της ζωή, επανεξετάζοντας την πολύ στενή σχέση με τον αδελφό της. Την Φίσερ δείχνει να την απασχολεί περισσότερο η συναισθηματική αντίδραση όσων βρίσκονται δίπλα στους κατηγορούμενους για σεξουαλικές επιθέσεις και λιγότερο το νομικό καθεστώς και οι διαδικασίες, που αφορούν τη σεξουαλική κακοποίηση. Είναι δυνατόν να αποδεχθείς κάτι διαφορετικό και εγκληματικό, για έναν άνθρωπο που έχει πείσει για την ενάρετη ζωή του; Και πώς το δέχεσαι αυτό, χωρίς να προδώσεις τον ίδιο τον εαυτό σου; Σε αυτά τα διλήμματα προσπαθεί να απαντήσει η ταινία, που πέρα από τις αδυναμίες μίας άπειρης σκηνοθέτιδας, είναι φανερή η αυτοπεποίθησή της, για το θέμα της και πώς να το προβάλει δίχως κλισέ και ευκολίες.

Έχοντας μόλις βγει από μία αποτυχημένη σχέση και διωγμένη από το διαμέρισμά της, η Ρόουζ, μετακομίζει στον μεγαλύτερο αδελφό της, τον Σάμι, αποκαθιστώντας τη στενή σχέση που διατηρούσαν όταν ήταν παιδιά. Όταν όμως ο Σάμι κατηγορείται για βιασμό από μία άλλη γυναίκα και καλείται να καταθέσει στην αστυνομία, η Ρόουζ δεν ξέρει πώς να αντιδράσει, να διαχειριστεί τα αισθήματά της. Ως ένα βαθμό μπλεγμένη στην υπόθεση του αδελφού της, ως ακουστική μάρτυρας, αναγκάζεται να αντιμετωπίσει όλα όσα θεωρούσε δεδομένα, ενώ παράλληλα αποφασίζει πώς να προχωρήσει τη ζωή της.

Σφιχτοδεμένο ψυχολογικό δράμα, που ξεδιπλώνει, χωρίς να βιάζεται, το δύσκολο παρελθόν των δυο αδελφών και τον ρόλο της κακοποιητικής μητέρας της και ισορροπώντας πάνω στη λεπτή γραμμή μεταξύ στενών οικογενειακών δεσμών και ηθικής ακεραιότητας. Η Φίσερ χτίζει υπομονετικά και ώριμα τη σταδιακή ψυχολογική ένταση και με τη χρήση αρκετών φλας μπακ, εστιάζει στο ηθικό βάρος που σηκώνει η πρωταγωνίστρια, η ιδιαιτέρως ικανοποιητική, Μαρί Μπλόχινγκ.

Ένα τολμηρό ντεμπούτο, με στοχαστική διεισδυτική ματιά, που αναδεικνύει ότι ένα τραύμα, όσο βαθύ και αν είναι, πρέπει να έρχεται στο φως, να αντιμετωπίζεται με θάρρος και να μη μετατρέπεται σε μία σκοτεινή παρένθεση, που φέρνει τη σιωπή και μια ανομολόγητη συγχώρεση.

ΜΕ ΛΙΓΑ ΛΟΓΙΑ… Η άνοιξη στο Βερολίνο φέρνει νέα ξεκινήματα, αλλά έχει και τα σκοτεινά της σημεία. Όταν ο Σαμ κατηγορείται για βιασμό, η αδερφή του, η Ρόουζ, καλείται να καταθέσει στην αστυνομική έρευνα εναντίον του. Αντιμέτωπη με άβολα ερωτήματα, τα συναισθήματα της Ρόουζ για τον μεγαλύτερο αδερφό της δοκιμάζονται.

Έτσι Ξαφνικά

(“Soudain”) Δραματική ταινία, γαλλικής και ιαπωνικής παραγωγής του 2026, σε σκηνοθεσία Ριουσούκε Χαμαγκούτσι, με τους Τάο Οκαμότο, Βιρζινί Εφιρά, Κιόζο Ναγκάτσουκα, Κοντάι Κουροσάκι, Ζαν-Σαρλ Κλισέ, Μαρί Μπουνέλ κ.ά.

Έμπλεο ανθρωπιάς και συναισθηματικής φόρτισης, ποιητικού ύφους και αριστοτεχνικών πλάνων, το τελευταίο φιλμ τού Ριουσούκε Χαμαγκούτσι, στην πρώτη του γαλλόφωνη παραγωγή, θα μπορούσε να χαρακτηριστεί και ένα κήρυγμα κατά του άτεγκτου καπιταλισμού και υπέρ της καλοσύνης και της φροντίδας των ανήμπορων συνανθρώπων. Ο Ιάπωνας δημιουργός, του έξοχου ρομάντζου «Η Διπλή Ζωή της Ασάκο» και του βραβευμένου με Όσκαρ «Drive my Car», έχει αποδείξει τον βαθύ ανθρωπισμό του, με το έργο του και έχει πείσει για τη δική του ξεχωριστή κινηματογραφική του ματιά, την ιδιοσυγκρασία του, για την προσέγγιση της ανθρώπινης ψυχής και την αποξένωση.

Εμπνεόμενος από το βιβλίο «You and I – The Illness Suddenly Get Worse» των Μακίκο Μιγιάνο και Μάχο Ισόνο, που αναφέρεται στην αλληλογραφία μιας φιλοσόφου με καρκίνο τέταρτου βαθμού και μιας ανθρωπολόγου, σχετικά με την ασθένεια, τη φροντίδα και τον θάνατο, τη μεταφέρει σε έναν γαλλικό οίκο ευγηρίας, θέλοντας να τονίσει τις απάνθρωπες περικοπές του κράτους εις βάρος των ηλικιωμένων, των ανήμπορων αλλά και όσων εργάζονται εκεί.

Στον οίκο ευγηρίας, «Ο Κήπος της Ελευθερίας», διευθύντρια είναι η Μαριλού, η οποία προσπαθεί να επιβάλει μια υπαρκτή μέθοδο φροντίδας για ηλικιωμένα άτομα ή ασθενείς με άνοια, που προκρίνει την εξατομικευμένη και υπομονετική περιποίησή τους. Μία μέθοδος πολύ αποτελεσματική, αλλά που κοστίζει ακριβά. Έτσι, μετά τις περικοπές που ζητά η διοίκηση, η Μαριλού βρίσκεται ανάμεσα σε διασταυρούμενα πυρά, καθώς από τη μια προσπαθεί να ανταπεξέλθει στις περικοπές και να πείσει τους χρηματοδότες να επενδύσουν στον οίκο ευγηρίας και τους εργαζόμενους, που, με τη σειρά τους, διαμαρτύρονται γιατί αυτό το σύστημα τους επιβαρύνει επιπλέον, αφού έχουν αρχίσει να εξαντλούνται από τις συνθήκες εργασίας. Παρότι δείχνει αποκαμωμένη απ’ όλο αυτή την περιπέτεια, η τυχαία συνάντησή της με μία Γιαπωνέζα σκηνοθέτιδα, που βρίσκεται στο τελευταίο στάδιο του καρκίνου, θα της δώσει κουράγιο για να συνεχίσει τον αγώνα της.

Όπως πάντα, το σύμπαν που περιγράφει ο Χαμαγκούτσι, διαθέτει την ποιητική του αισθητική, με τα κοντινά πλάνα σε λαμπερά πρόσωπα, το φως, τη ζεστασιά και την τρυφερότητα, αλλά με τον χρόνο να κυλά πολύ αργά και αδικαιολόγητα – ξεπερνά τις τρεις ώρες. Η φλυαρία, μαζί με την επανάληψη και την αποφυγή μιας έστω μικρής ανατροπής μοιάζει με την επίπεδη γραμμή στο μόνιτορ των ζωτικών λειτουργιών. Το φιλμ ξεκινά και τελειώνει με έναν γλυκερό διδακτισμό, έναν ύμνο στην ενσυναίσθηση, τον αλτρουισμό και το καλό απέναντι στο κακό. Εντάξει, υπάρχουν ορισμένα υπέροχα πλάνα και κάποιες δυνατές στιγμές, αλλά τόσο το φλύαρο σενάριο όσο και η εμμονή στη λεπτομέρεια και η ατέλειωτη διάρκεια, μάλλον εξαντλούν και τον πιο καλοπροαίρετο θεατή.

Στα συν της ταινίας, οι δυο ερμηνείες των πρωταγωνιστριών, της πάντα πληθωρικής και λαμπερά θελκτικής Βιρζινί Εφιρά και της σχεδόν αραχνοΰφαντης Τάο Οκαμότο, οι οποίες κέρδισαν το βραβείο καλύτερου γυναικείου ρόλου στο φεστιβάλ Καννών.

ΜΕ ΛΙΓΑ ΛΟΓΙΑ… Η Μαριλού, διευθύντρια της οίκου ευγηρίας στο Παρίσι, αγωνίζεται για μια πιο ανθρώπινη φροντίδα των ηλικιωμένων, υιοθετώντας τη μέθοδο «Humanitude», παρά της αντιστάσεις της ομάδας της. Η γνωριμία της με τη Μαρί Μορισάκι, μια Γιαπωνέζα θεατρική συγγραφέα, αλλάζει τη ζωή της.

Η Πτώση της Φάλαινας

(“Whalefall”) Θρίλερ, αμερικανικής παραγωγής του 2026, σε σκηνοθεσία Μπράιαν Ντάφιλντ, με τους Όστιν Έιμπραμς, Έμιλι Ρουντ, Τζος Μπρόλιν, Ελίζαμπεθ Σου, Τζέιν Λιβάι, Τζον Ορτίζ κ.ά.

Καλοβαλμένο χολιγουντιανό θρίλερ επιβίωσης, που συνιστάται να αποφύγουν οι κλειστοφοβικοί, καθώς μεγάλο μέρος του διαδραματίζεται στην κοιλιά μιας τεράστια φάλαινας φυσητήρα, δημιουργώντας μία αποπνικτική αίσθηση, στα όρια της ασφυξίας.

Βασισμένος, στο ομώνυμο μπεστ σέλερ του Ντάνιελ Κράους, που κυκλοφόρησε το 2023, ο σχεδόν άγνωστος Μπράιαν Ντάφιλντ («Καμιά Σωτηρία»), γνωρίζοντας τους κώδικες του θρίλερ, βουτά στα βαθιά και ακόμη περισσότερο στην κοιλιά ενός κήτους, πρώτο ξαδελφάκι των δελφινιών, που προσφέρει τα μέγιστα στο θαλάσσιο περιβάλλον. Δεν είναι τυχαίο άλλωστε, ότι στο βιβλίο, όσο και στο σενάριο, το θαλάσσιο κήτος δεν είναι ένας «δαίμονας», μια απειλή για τον άνθρωπο, αλλά ένας ήρωας που τραβά τη συμπάθειά μας, όσο και αν το μέγεθός του προκαλεί το δέος.

Μετά τον θάνατο του πατέρα του, ο Τζέι Γκάρντινερ καταδύεται στα ανοιχτά της κεντρικής ακτής της Καλιφόρνιας αναζητώντας τα λείψανά του και βρίσκεται αντιμέτωπος με μια αδιανόητη δοκιμασία όταν καταπίνεται κατά λάθος από μια τεράστια φάλαινα φυσητήρα. Παγιδευμένος στο εσωτερικό του κήτους και με λιγότερο από μία ώρα οξυγόνου στη διάθεσή του, ο Τζέι συνειδητοποιεί ότι τα σκληρά μαθήματα που του δίδαξε ο πατέρας του ίσως αποτελούν το κλειδί για την επιβίωση και την απόδρασή του από τη φάλαινα.

Με προσεγμένα γυρίσματα εντός της φάλαινας και αρκετά καλή και πειστική δουλειά στα ψηφιακά εφέ, το φιλμ κολυμπά με ρυθμό και τονώνει την αγωνία, παρά τις στουντιακές συμβάσεις, ενώ το ασφυκτικό περιβάλλον αποδίδεται στα όρια της αντοχής του κοινού. Η περιπέτεια για την επιβίωση του ήρωα κλειδώνει την αγωνία μέχρι τέλους, ενώ κάπως επιφανειακά αναδεικνύεται και η σχέση πατέρα- γιου.

Καλή η επιλογή του Μπράιαν Ντάφλιν να παρουσιάσει την φάλαινά του ως το αντίθετο της ιστορίας του περίφημου κλασικού, φιλμ τρόμου του Σπίλμπεργκ «Τα Σαγόνια του Καρχαρία» (χωρίς βεβαίως να μπορούν να γίνουν συγκρίσεις), όπως και η επιλογή του νεαρού ανερχόμενου ηθοποιού Όστιν Έιμπραμς στον πρωταγωνιστικό ρόλο.

ΜΕ ΛΙΓΑ ΛΟΓΙΑ… Αναζητώντας τα λείψανα του πατέρα του στα βάθη της θάλασσας, ο Τζέι βρίσκεται αντιμέτωπος με μια αδιανόητη δοκιμασία, όταν καταπίνεται από μία τεράστια φάλαινα. Παγιδευμένος στο εσωτερικό του κήτους και με λιγότερο από μία ώρα οξυγόνου στη διάθεσή του, ο Τζέι συνειδητοποιεί ότι τα σκληρά μαθήματα που του δίδαξε ο πατέρας του ίσως αποτελούν το κλειδί για την επιβίωσή του.

Η Βαλίτσα

Αστυνομική κωμωδία, ελληνικής παραγωγής του 2026, σε σκηνοθεσία Δημήτρη Παπαθανάση, με τις Ναταλία Τσαλίκη, Αναστασία Παντούση, Λίλα Μπακλέση, Βάσω Καβαλιεράτου, Τόνια Σωτηροπούλου και τους Δημήτρη Μοθωναίο, Σπύρο Σουρβίνο, Αποστόλη Τότσικα κ.ά.

Για τα δεδομένα της ελληνικής παραγωγής και ενός είδους που μάλλον δεν προτιμούν ιδιαίτερα οι σκηνοθέτες μας, η σύγχρονη αστυνομική κωμωδία του νεοφώτιστου Δημήτρη Παπαθανάση, δεν είναι αδιάφορη. Χωρίς, να καταφέρνει πάντα, να ξεφύγει από την τηλεοπτική αισθητική και τα τετριμμένα, η πρώτη μεγάλου μήκους ταινία του Παπαθανάση, έχει κάποιο ενδιαφέρον, κυρίως για τη φρέσκια ματιά του πάνω σε μια γυναικοπαρέα και τους χαρακτήρες της, που πλάθει με φροντίδα και αρκετή συμπάθεια.

Τρεις φίλες, η τραγουδίστρια του συγκροτήματος Alice & the bunnies Αλίκη, η ηθοποιός Μαρίνα και η λογίστρια Βάσω, συνοδεύουν την αγαπημένη τους γειτόνισσα, χήρα ιατρού και δεινή χειρίστρια εφαρμογής AI, κυρία Στέλλα, σε ένα φιλανθρωπικό γκαλά. Λίγο πριν αρχίσει η εκδήλωση, οι τρεις φίλες ανακαλύπτουν στις τουαλέτες μια βαλίτσα γεμάτη χρήματα, δίπλα στο πτώμα μιας δημοσιογράφου και οι ζωές τους παίρνουν μοιραία μια άλλη τροπή. Και αυτό γιατί γίνονται στόχος μιας σπείρας απατεώνων, σε ένα γαϊτανάκι παρεξηγήσεων και ανατροπών.

Η φαντασίωση πολλών ανθρώπων, να βρουν μία βαλίτσα γεμάτη χρήματα, που θα λύσει το πρόβλημα της ζωής τους, εδώ έρχεται και γίνεται ένα σχόλιο για τη διάψευση των ονείρων και τις εφήμερες αποφάσεις, που μπορεί να τους σημαδέψουν.

Έχοντας στο σενάριο την έμπειρη Κατερίνα Μπέη και σύμβουλο τον Άγγελο Φραντζή (τους δημιουργούς τους τεράστιας επιτυχίας «Ευτυχία»), ο Παπαθανάσης τα πάει καλά μέχρι ένα σημείο, αλλά εκεί που πρέπει να σκάψει βαθύτερα στην ιστορία του, να εισχωρήσει στο κοινωνικό γίγνεσθαι, δείχνει συμβιβασμένος με αρκετά φαρσικά σκετς και αστείες ατάκες, που λίγες φορές βρίσκουν τον στόχο τους.

Το πολυπρόσωπο καστ, άνισο, τους φορές πατά στην αρχική ιδέα και στη χαριτωμένη ιστορία και τους στην τηλεοπτική μανιέρα, ενώ συμπαθητική είναι και η μουσική του Κωστή Μαραβέγια.

ΜΕ ΛΙΓΑ ΛΟΓΙΑ… Τρεις νεαρές κοπέλες και στενές φίλες, συνοδεύουν την αγαπημένη τους γειτόνισσα, χήρα ιατρού και δεινή χειρίστρια εφαρμογής AI, σε ένα φιλανθρωπικό γκαλά. Λίγο πριν αρχίσει η εκδήλωση, οι τρεις φίλες ανακαλύπτουν τους τουαλέτες μια βαλίτσα γεμάτη χρήματα δίπλα στο πτώμα μιας γυναίκας και οι ζωές τους παίρνουν μοιραία άλλη τροπή.

Θυσία

(“Sacrifice”) Σάτιρα, βρετανικής και ελληνικής παραγωγής του 2025, σε σκηνοθεσία Ρομέν Γαβράς, με τους Κρις Έβανς, Άνια Τέιλορ-Τζόι, Βενσάν Κασέλ, Σάλμα Χάγιεκ, Σαμ Ρίτσαρντσον, Charli XCX, Τζέιντ Κρουτ, Αμπίκα Μοντ, Μίριαμ Σίλβερμαν, Τζον Μάλκοβιτς, Γεράσιμος Σκιαδαρέσης κ.ά.

Με βαρύ όνομα, δεξιοτέχνης στα μουσικά βίντεο κλιπ και πετυχημένος στη διαφήμιση, ο Ρομέν Γαβράς, το σινεμά του οποίου δεν αποφεύγει ποτέ τις γωνίες και διακρίνεται για την ξεχωριστή του γλώσσα, εδώ, στην τέταρτη ταινία του, βάζει στο στόχαστρό του τις ελίτ. Έχοντας ένα ευπρόσωπο καστ, που θα ζήλευε και το Χόλιγουντ, από Κρις Έβανς, Βενσάν Κασέλ και Σάλμα Χάγιεκ μέχρι Άνια Τέιλορ-Τζόι και Τζον Μάλκοβιτς, ο Γαβράς επιχειρεί να ξεσκεπάσει με τον πιο ωμό και κατάμαυρα χιουμοριστικό τρόπο, τη high society, που δεν αρκείται μόνο στα προνόμιά της και στον προκλητική συμπεριφορά της, αλλά θέλει και την αναγνώριση της φιλανθρωπίας ή την ανάδειξη της υποκριτικής οικολογικής της συνείδησης.

Αν και η αρχική ιδέα του σεναρίου, που συνέγραψαν Γαβράς και Γουίλ Άρμπερι, έχει το ενδιαφέρον της και φαντάζει τουλάχιστον ως μία διασκεδαστική σάτιρα, που θα φωτίσει το γελοίο πρόσωπο των εξεχουσών προσωπικοτήτων της υψηλής κοινωνίας, κρυμμένο καλά πίσω από το δημόσιο προσωπείο, όσο προχωρεί το φιλμ χάνει τη συνοχή του, μοιάζει χαοτικό, πρόχειρο και ορισμένες φορές γκροτέσκο – πέρα από την εμφανή διάθεση του ελληνικής καταγωγής σκηνοθέτη για ξέφρενη πλάκα.

Μετά τον μυστηριώδη θάνατο της μητέρας τους, η Τζόαν και τα αδέλφια της είναι πεπεισμένοι πως μια αρχαία προφητεία τούς έχει επιλέξει για ένα σπουδαίο καθήκον: να εξαγνίσουν τη Γη. Για να το πετύχουν, εισβάλλουν σε ένα πολυτελές φιλανθρωπικό γκαλά, όπου διασημότητες και μεγιστάνες γιορτάζουν «για καλό σκοπό». Οι συμμετέχοντες μοιάζουν περισσότερο με καλεσμένους σε ένα δυνατό χολιγουντιανό πάρτι, παρά σε μία σοβαρή μάζωξη για τη σωτηρία του περιβάλλοντος. Εκεί βρίσκεται ο ηθοποιός Μάικ Τάιλερ, ο αδιάφορος σταρ πολυάριθμων επιτυχημένων ταινιών δράσης, ο οποίος βιώνει τώρα μια υπαρξιακή κρίση. Ελπίζει να εκφωνήσει μια εμπνευσμένη ομιλία απαιτώντας μια πραγματική απάντηση στην κλιματική αλλαγή και, παράλληλα, να επαναπροσδιορίσει το εμπορικό του σήμα. Αυτός, όμως, θα βρεθεί ανάμεσα στους τρεις απαχθέντες, που προορίζονται για μία τελετουργική θυσία. Καθώς η βραδιά εξελίσσεται σε ένα αναπάντεχο παιχνίδι ζωής και θανάτου, οι ήρωες αναγκάζονται να έρθουν αντιμέτωποι με όσα πιστεύουν και όσα είναι πραγματικά διατεθειμένοι να θυσιάσουν.

Μετά την εισαγωγή, που διακρίνεται για το μαύρο χιούμορ της, αλλά και την έξαψη για ένα μακρύ καλαμπούρι με στόχευση, το φιλμ γρήγορα αρχίζει να κατρακυλά προς τη χοντρή φάρσα, ενώ οι χαρακτήρες, πολλές φορές ως καρτούν, δείχνουν αναιμικοί και πρόχειρα σχεδιασμένοι. Και δεν φτάνουν μόνο αυτές οι αστοχίες, αλλά έρχεται και το τραχύ και ακατάστατο μοντάζ, μαζί με τις ερμηνείες- ξεπέτα για να μετατρέψουν το φιλμ σε ένα αχταρμά ιδεών και εικόνων.

Ο Κρις Έβανς, που πετά τη στολή του υπερήρωα, είναι ο μόνος που διασώζεται από το καστ, ο Κασέλ, υποδυόμενος τον δισεκατομμυριούχο μεγιστάνα, κάνει αγγαρεία, η Άνια Τέιλορ-Τζόι, ως τρομοκράτισσα, φλερτάρει επικίνδυνα με την υπερβολή, η Σάλμα Χάγιεκ, δεν αξιοποιείται όσο ίσως θα έπρεπε και ο Μάλκοβιτς, όπως και οι περισσότεροι του καστ, είναι σαν να είδε φως και μπήκε.

ΜΕ ΛΙΓΑ ΛΟΓΙΑ… Τρία αδέλφια, πιστεύοντας ότι για να σώσουν τη γη, πρέπει να θυσιάσουν τρία άτομα, εισβάλλουν σε ένα γκαλά για το περιβάλλον, απαγάγοντας τρεις υψηλούς καλεσμένους, έναν σταρ του Χόλιγουντ, έναν δισεκατομμυριούχο και μία χορεύτρια, που βρέθηκε στη λάθος πλευρά της ιστορίας.

ΠΡΟΒΑΛΛΟΝΤΑΙ ΑΚΟΜΗ

Street Fighter

(“Street Fighter”) Το γνωστό βιντεοπαιχνίδι επιστρέφει -για τρίτη φορά- στις μεγάλες οθόνες και στη δεκαετία του 1990, με ζωντανή καταιγιστική δράση, πολύ ξύλο, αναμενόμενα καλαμπούρια και όλους τους σταρ του είδους.

Σκηνοθετημένο από τον Κιτάο Σακούραϊ, το φιλμ, που προσφέρει απενοχοποιημένη διασκέδαση για δυο ώρες, θέλει τους αποξενωμένους πλέον μαχητές Ρίου και Κεν Μάστερς, να επιστρέφουν στη μάχη, όταν τους προσλαμβάνει η μυστηριώδης Τσου Λιν, για το επόμενο παγκόσμιο τουρνουά βιαιότητας και οργής. Πίσω, όμως απ’ αυτή τη μάχη κρύβεται μια θανατηφόρα συνωμοσία, που τους αναγκάζει να αντιμετωπίσουν ο ένας τον άλλο και τους δαίμονες του παρελθόντος. Η φροντισμένη αμερικάνικη παραγωγή (2026), πέρα από τα καλοσχεδιασμένα εφέ, διαθέτει και αρκετούς γνωστούς επαγγελματίες παλαιστές, ενώ παίζουν και οι Νόα Σεντινέο, ‘Αντριου Κότζι, Καλίνα Λιάνγκ, Τζο Ανόαϊ, Ντέιβιντ Νταστμαλτσιάν, Κόντι Ρόουντς, Άντριου Σουλτς, Έρικ Αντρέ, Βιντούτ Τζαμγουάλ, Ολιβιέ Ρίχτερς, 50 Σεντ, Τζέισον Μομόα κ.ά.

Μπαλωματούλης

(“Stitch Head”) Χαριτωμένο όσο και «ψαγμένο» animation, γερμανικής και βρετανικής παραγωγής 2025, σε σκηνοθεσία του Στιβ Χάντσον, βασισμένο στην ομώνυμη σειρά παιδικών βιβλίων του Γκάι Μπας.

Γλυκιά παραλλαγή του μύθου του Φρανκεστάιν, για τη διαφορετικότητα, την αποδοχή και την ανάγκη ένταξης στην κοινότητα, με ήρωα τον Μπαλωματούλη, που ζει κρυφά από τον έξω κόσμο και φροντίζει τους τερατόμορφους φίλους του. Το φιλμ προβάλλεται μεταγλωττισμένο στα ελληνικά με τις φωνές των Άρη Δελαγραμμάτικα, Ανδρέα Ευαγγελάτο, Στέλιο Ψαρουδάκη, Νικολέτα Κουνενιδάκη, Βασίλη Παπαστάθη, Ακίνδυνο Γκίκα κ.ά.

Ο Ασχημογλυκούλης

(“Mochy, le Chien le Plus Moche du Monde”) Το δεύτερο και επίσης καλοφτιαγμένο animation της εβδομάδας, από το βραβευμένο βελγικό στούντιο nWave και σε σκηνοθεσία των Γιανίς Μπελάντ και Ζερεμί Ντεγκρισόν.

Ο Ασχημογλυκούλης, ο πιο άσχημος σκύλος στον κόσμο, αλλά και ο πιο αγαπημένος, ονειρεύεται να διαγωνιστεί στο σόου για τον καλύτερο σκύλο και να βρει επιτέλους μια οικογένεια. Το φιλμ προβάλλεται μεταγλωττισμένο στα ελληνικά.

Γεννημένος Δύο Φορές

Ελληνικό βραβευμένο ντοκιμαντέρ του Στέλιου Κούλογλου, γύρω από την ιστορία του Εβραίου επιζήσαντα Σιμόν Γκρονόφσκι, ο οποίος σε ηλικία 11 χρόνων πήδησε από την αγκαλιά της μητέρας του και έξω από το τρένο με προορισμό το Άουσβιτς, για να γλυτώσει από το κολαστήριο.

Σήμερα, παίζει ακόμη τζαζ, μιλά σε σχολεία, για τις εμπειρίες και τις μνήμες του. Το σημαντικότερο, όμως, είναι η φιλία που αναπτύσσει με τον γιο ενός διαβόητου ναζί και δραστήριου αντιφασίστα, αναδεικνύοντας την έννοια της συγχώρεσης σε όλο της το μεγαλείο.

Δεν Κοστίζει Τίποτα

Το πρώτο μεγάλου μήκους φιλμ της Μαίρης Μπουλή, που απέσπασε το βραβείο πρωτοεμφανιζόμενου σκηνοθέτη στο Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης.

Μια κοπέλα, που προσπαθεί να επιβιώσει στην Αθήνα, ενώ δουλεύει σε μπαρ και θέλει να γίνει χορεύτρια μπαλέτου, αποφασίζει να γίνει δότρια ωαρίων. Μια πράξη αλτρουισμού για κάποιους, μια οικονομική ανάγκη για άλλους, μια εσωτερική σύγκρουση για την ίδια.

Τα Καλύτερα Χρόνια της Ζωής μας

(“The Best Years of Our Lives”) Δεν είναι απλώς ένα κλασικό χολιγουντιανό αντιπολεμικό δράμα, αλλά κάτι πολύ περισσότερο, αυτό το αριστουργηματικό φιλμ, που φέρει τη βαριά υπογραφή του μέγα Γουίλιαμ Γουάιλερ και έρχεται σε επανέκδοση 80 χρόνια από την πρεμιέρα του.

Παίρνοντας το σενάριο-κομψοτέχνημα του Ρόμπερτ Σέργουντ, ο Γουάιλερ διεισδύει στην καταρρακωμένη ψυχοσύνθεση τριών βετεράνων του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, που επιστρέφουν στην πατρίδα τους και αδυνατούν να προσαρμοστούν στην πολιτική ζωή, στην οικογένεια, στον περίγυρο. Πετώντας κάθε τι μελοδραματικό και αποφεύγοντας την εθνικιστική υπερηφάνεια της εποχής, ο δημιουργός των «Μπεν Χουρ», «Διακοπές στη Ρώμη» και τόσων άλλων εξαίσιων ταινιών, χτίζει ανεπανάληπτους και απόλυτα πειστικούς χαρακτήρες, αποτυπώνει μοναδικά την αποξένωση, την βαθιά πικρία μιας ολόκληρης γενιάς και τα ψυχικά τραύματα των ηρώων του, που, έχοντας σφυρηλατήσει στα πεδία των μαχών μία αδελφική φιλία, στηρίζουν ο ένας τον άλλο, για να ξανακτίσουν τη ζωή τους απ’ την αρχή.

Φιλμ, τεράστιας καλλιτεχνικής και αισθητικής αξίας, η συμβολή του διευθυντή φωτογραφίας του σπουδαίου Γκρεγκ Τόλαντ καθοριστική, με ερμηνείες για σεμινάριο, από τους Φρέντερικ Μαρτς, Ντέινα Άντριους, Βιρτζίνια Μάγιο, Μίρνα Λόι, Τερεζα Ράιτ και Χάρολντ Ράσελ, ενός πραγματικού βετεράνου, που έχασε τα χέρια του στον πόλεμο και κέρδισε το Όσκαρ Β’ Ανδρικού Ρόλου. Η ταινία κέρδισε ακόμη έξι Όσκαρ: Καλύτερης Ταινίας, Σκηνοθεσίας, Σεναρίου, Φωτογραφίας και Α Ανδρικού Ρόλου, για τον υπέροχο Φρέντερικ Μαρτς.