Η απομάκρυνση των ασθενοφόρων του «Χαμόγελου του Παιδιού» αποκαλύπτει την πολιτική αδιαφορία από το Υπουργείο Κοινωνικής Συνοχής
Η αιφνιδιαστική απομάκρυνση των ασθενοφόρων και των οχημάτων άμεσης επέμβασης του «Χαμόγελου του Παιδιού» από τον Φοίνικα Καλαμαριάς δεν ήταν απλώς μια διοικητική πράξη• ήταν μια πράξη που άνοιξε ένα επικίνδυνο κενό προστασίας για χιλιάδες πολίτες της Θεσσαλονίκης. Ο Δήμος Καλαμαριάς, δια στόματος της Δημάρχου Χρύσας Αράπογλου, μίλησε για θεσμική απρέπεια, καθώς η απόφαση ελήφθη χωρίς καμία προηγούμενη ενημέρωση και –το πιο ανησυχητικό– χωρίς καμία απάντηση από την αρμόδια Υπουργό, Δόμνα Μιχαηλίδου.
Ο στόλος του «Χαμόγελου» δεν αποτελούσε μια περιφερειακή διευκόλυνση αλλά μια κρίσιμη δομή κοινωνικής προστασίας που επί χρόνια κάλυπτε τη Θεσσαλονίκη και τη Βόρεια Ελλάδα. Με άμεση ανταπόκριση σε περιστατικά που αφορούσαν παιδιά, οικογένειες και έκτακτες ανάγκες, τα οχήματα αυτά λειτουργούσαν ως ασπίδα για την περιοχή. Η απομάκρυνσή τους, χωρίς να παρουσιαστούν δημόσια τεκμηριωμένα κριτήρια, μοιάζει περισσότερο με πολιτική επιλογή αδιαφορίας παρά με οργανωτική αναδιάρθρωση.
Η κα Μιχαηλίδου δεν μπήκε στον κόπο να απαντήσει στα επιχειρήματα του Δήμου, αφήνοντας να αιωρείται η εντύπωση ότι η τοπική αυτοδιοίκηση βρίσκεται χαμηλά στις προτεραιότητες του Υπουργείου. Όταν η ασφάλεια παιδιών και ευάλωτων πολιτών τίθεται σε δεύτερη μοίρα, η σιωπή δεν είναι απλώς ενοχλητική – είναι επικίνδυνη.
Το ζήτημα πλέον έφτασε στη Βουλή, μετά από κοινοβουλευτική παρέμβαση του βουλευτή Μιχάλη Χουρδάκη, ο οποίος ζήτησε σαφείς απαντήσεις: Με ποια κριτήρια αποφασίστηκε η απομάκρυνση; Ποιος αναλαμβάνει τώρα την επιχειρησιακή κάλυψη; Και κυρίως, ποιος φέρει την ευθύνη εάν χαθεί πολύτιμος χρόνος σε περιστατικό που αφορά ανήλικο; Ερωτήματα απλά, λογικά, αλλά μέχρι στιγμής… αναπάντητα.
Ο Δήμος Καλαμαριάς, που τα τελευταία χρόνια είχε χτίσει μια ουσιαστική συνεργασία με το «Χαμόγελο του Παιδιού» για την αντιμετώπιση κρίσιμων περιστατικών όπως απαγωγές και βανδαλισμούς, βλέπει τώρα αυτή τη σύνδεση να διαλύεται από μια υπουργική απόφαση που δεν υπολογίζει ούτε την τοπική κοινωνία ούτε το έργο που χάθηκε. Η δημοτική αρχή δηλώνει αποφασισμένη να διεκδικήσει την επαναφορά των οχημάτων, όμως όσο το Υπουργείο παραμένει σιωπηλό, η αίσθηση ασφάλειας στην περιοχή υποβαθμίζεται.
Η απόφαση της Δόμνας Μιχαηλίδου δεν μπορεί να περάσει ως μια τυπική διοικητική μεταβολή. Ήταν μια κίνηση χωρίς διαφάνεια, χωρίς διάλογο και χωρίς σεβασμό προς εκείνους που σηκώνουν καθημερινά το βάρος της κοινωνικής προστασίας. Η Καλαμαριά απέδειξε ότι δεν θα σιωπήσει. Το ερώτημα είναι αν η Υπουργός θα επιλέξει επιτέλους να μιλήσει – ή αν θα συνεχίσει να κρύβεται πίσω από αποφάσεις που αφήνουν εκτεθειμένους τους πιο ευάλωτους.
