Η πρωτότυπη παράσταση σύγχρονου χορού «Dance Me» της διάσημης ομάδας Ballets Jazz Montréal (BJM), που ανεβαίνει την Τρίτη 7 και την Τετάρτη 8 Νοεμβρίου στο Μέγαρο Μουσικής Θεσσαλονίκης, είναι εμπνευσμένη από το πλούσιο και πολυσήμαντο έργο του Leonard Cohen, του αγαπημένου ποιητή, καλλιτέχνη και τραγουδοποιού από το Μόντρεαλ, και φέρει την έγκριση του ίδιου, λίγο προτού φύγει από τη ζωή, το 2016.
Αποτελεί, δε, έναν μοναδικό φόρο τιμής στους μεγάλους κύκλους της ύπαρξης, αποτυπώνοντάς τους σε πέντε διαφορετικές εποχές, όπως αυτές περιγράφονται στη στοχαστική ποίηση και μουσική του αξέχαστου δημιουργού.
Χορηγός των παραστάσεων είναι η Optima bank.
Η αρχική σύλληψη της παράστασης ανήκει στον Louis Robitaille [Λουί Ρομπιτάιγ], χορευτή και καλλιτεχνικό διευθυντή των Ballets Jazz Montréal, ο οποίος το 2021 παρέδωσε τη σκυτάλη της καλλιτεχνικής διεύθυνσης στην Alexandra Damiani [Αλεξαντρά Νταμιανί].
Η δραματουργία και η σκηνοθεσία είναι του Éric Jean [Ερίκ Ζαν], ενώ τη χορογραφία συνυπογράφουν τρεις κορυφαίοι διεθνείς χορογράφοι με διαφορετικές προσωπικότητες, ο «δικός μας» Αντώνης Φωνιαδάκης, η Annabelle Lopez Ochoa [Άνναμπελ Λόπεζ Οτσόα] και ο Ihsan Rustem [Ισάν Ράστεμ], οι οποίοι αποπειράθηκαν -και τελικά πέτυχαν- να δημιουργήσουν ένα σύμπαν στέρεο και βαθύ, που αντανακλά το έργο του εμβληματικού Καναδού καλλιτέχνη.
Χορός, μουσική, φωτισμοί, σκηνικά και βίντεο, όλα συνδυάζονται μαγικά σε μια εξαιρετική παραγωγή, για την οποία τα Ballets Jazz Montréal έχουν εξασφαλίσει τα αποκλειστικά δικαιώματα για πέντε χρόνια.
Μια παράσταση, που ο Leonard Cohen δεν είδε ποτέ…
O Leonard Cohen έφυγε ήρεμα και ξαφνικά ένα βράδυ του Νοεμβρίου του 2016 σε ηλικία 82 ετών, λίγο πριν την πρώτη πρόβα της παράστασης. Δεν πρόλαβε να δει ποτέ να παίρνει σάρκα και οστά το έργο, στο οποίο είχε δώσει τις ευλογίες του, παραχωρώντας στα BJM το δικαίωμα να χρησιμοποιήσουν τραγούδια του ως πρώτη ύλη για τη μουσική αφήγηση του Dance Me.
Οι συντελεστές μιλούν για το Dance Me
«Θα ήταν παρών στην πρεμιέρα» λέει ο χορευτής των BJM, Andrew Mikhaiel [Άντριου Μίκαϊλ]. «Ήταν κανονισμένο να δει την παράσταση. Έτσι, από τη στιγμή που βρεθήκαμε στο στούντιο την πρώτη μέρα, υπήρχε ένα φορτίο στους ώμους μας. Εμείς κληθήκαμε να τον εκπροσωπήσουμε και να παραδώσουμε στο κοινό κάτι ιδιαίτερα μαγικό. Πρόκειται για ένα σύμβολο του Καναδά, η ευθύνη ήταν τεράστια. Στην πρεμιέρα όμως -δεν θα το ξεχάσω ποτέ αυτό- ήμασταν όλοι σε έναν κύκλο και νιώσαμε την παρουσία του» (απόσπασμα από συνέντευξη στη βρετανική εφημερίδα The Guardian).
Στην ίδια συνέντευξη, η Alexandra Damiani αναφέρει: «Μπορούσα να διακρίνω όλες τις παγίδες στις οποίες θα μπορούσε να πέσει αυτό το εγχείρημα. Το έργο του Leonard Cohen μπορεί να σταθεί αυτόνομα. Δεν χρειάζεσαι τον χορό για να το απολαύσεις. Επομένως, θα μπορούσε να πει κανείς ότι θα προτιμούσε να βιώσει αυτή την εμπειρία με έναν διαφορετικό τρόπο». Μετά, η Alexandra Damiani είδε την παράσταση. «Με αφόπλισε η ομορφιά της. Είναι ένα τόσο ποιητικό αφιέρωμα!».
Ballets Jazz Montréal
Χορογραφία Αντώνης Φωνιαδάκης, Χορογραφία Annabelle Lopez Ochoa, Χορογραφία Ihsan Rustem, Σύλληψη – ιδέα Louis Robitaille, Δραματουργία & Σκηνοθεσία Éric Jean
Μουσική διεύθυνση Martin Léon, Σχεδιασμός ήχου Alexis Dumais, Σκηνογραφία & φροντιστηριακό υλικό Pierre-Étienne Locas
Τεχνική διεύθυνση Alexandre Brunet, Σχεδιασμός φωτισμών Cédric Delorme-Bouchard, Simon Beetschen, Σχεδιασμός βίντεο HUB Studio – Gonzalo Soldi, Thomas Payette, Jeremy Fassio, Σχεδιασμός κοστουμιών Philippe Dubuc
