Στον απόηχο της τελετής των Όσκαρ, με τις αναμενόμενες βραβεύσεις – πλην Σαλαμέ – τους λαμπερούς προβολείς, τα μηνύματα για τους πολέμους και τις συγκινητικές στιγμές, για τους Ρόμπερτ Ρέντφορντ και Ρομπ Ράινερ, επιστρέφουμε στα καθ’ ημάς και στο συνεχιζόμενο ράλι από πρεμιέρες. Από τις δέκα, ζωή να ‘χουν, καινούργιες ταινίες, ξεχωρίζουν το ινδικό κοινωνικό δράμα «Σαν Αδέλφια», η βιογραφία του «Φραντς Κάφκα» απ’ την Ανιέσκα Χόλαντ και η ψυχαγωγική περιπέτεια επιστημονικής φαντασίας «Αποστολή Χαίρε Μαρία», με τον Ράιαν Γκόσλινγκ. Επίσης, προβάλλεται το ελληνικό αστυνομικό θρίλερ «Τελευταία Κλήση», που φιλοδοξεί να έχει μία εμπορική επιτυχία.

Σαν Αδέλφια

(«Homebound») Κοινωνικό δράμα, ινδικής παραγωγής του 2025, σε σκηνοθεσία Νιράτζ Γκαϊγουάν, με τους Ισάαν Κάτερ, Βισάλ Τζεθβά, Τζάνχβι Καπούρ, Ριμ Σέικ κα.

Έχοντας κατακτήσει και κατασυγκινήσει το κοινό τού φεστιβάλ Καννών, όπου έκανε πρεμιέρα, το γεμάτο ανθρωπιά και ρεαλισμό κοινωνικό δράμα του Νιράτζ Γκαϊγουάν – επίσημη πρόταση για το Όσκαρ ξενόγλωσσης ταινίας, που έφτασε ως τις 15 επιλαχούσες – είναι ένα μικρό διαμαντάκι από την τεράστια χώρα, με τη μακρά κινηματογραφική παράδοση.

Ο Γκαϊγουάν, 10 χρόνια έπειτα από το κινηματογραφικό του ντεμπούτο, με το αξιόλογο «Masaan», συνεχίζει το ρεαλιστικό και ανθρωπιστικό του σινεμά, εστιάζοντας στα προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι νέοι της χώρας του, στα χαμένα τους όνειρα, τις κοινωνικές διαφορές και ανισότητες, την αγάπη για την οικογένεια και την πατρίδα τους, τις θρησκευτικές προκαταλήψεις και τις οικονομικές δυσχέρειες που απλώνονται στο μεγαλύτερο κομμάτι του ινδικού λαού.

Δύο νεαροί φίλοι, από αγροτική περιοχή και φτωχικές οικογένειες, θέλοντας να βελτιώσουν τη ζωή τους μεταναστεύουν σε μια μεγάλη πόλη, απορρίπτουν τις ευκαιρίες για δουλειά στο εξωτερικό, για να κάνουν το όνειρό τους πραγματικότητα μπαίνοντας στην αστυνομική ακαδημία. Δυστυχώς, γι’ αυτούς, γραφειοκρατικοί λόγοι, θα τους στερήσουν την εισαγωγή στην αστυνομική ακαδημία και θα πρέπει να περιμένουν έναν χρόνο για να εξεταστεί ξανά η αίτησή τους. Ο ένας απ’ τους φίλους θα βρει μια ταπεινή δουλειά, του νεροκουβαλητή σε γραφεία, θα αντιμετωπίσει τις αντιμουσουλμανικές προκαταλήψεις και θα ερωτευθεί μια ζωηρή κοπέλα, που γνώρισε στις εξετάσεις της αστυνομικής ακαδημίας. Ο άλλος, θα αναγκαστεί να πιάσει δουλειά σε ένα εργοστάσιο κλωστοϋφαντουργίας, μια επίπονη δουλειά, πολύ μακριά από τον φίλο του, τον οποίο θα συναντήσει όταν χτυπά η πανδημία…

Ο Γκαϊγουάν, έχοντας στον πλευρό του – και στην παραγωγή – τον Μάρτιν Σκορσέζε, προφανώς καθοδηγήθηκε από τον Ιταλοαμερικάνο σκηνοθέτη, τουλάχιστον στο μοντάζ, δίνοντας μία απίστευτη ενέργεια στο φιλμ και ένα εξαιρετικό τελικό αποτέλεσμα. Αφήνοντας κατά μέρος τα γλυκερά, ο Ινδός σκηνοθέτης θα αναδείξει μελετημένα και συναισθηματικά πλούσια την αντρική φιλία, ενώ θα απλώσει το δράμα του, με κομψότητα και διεισδυτική ματιά, προσφέροντάς μας την πραγματική Ινδία πέρα από το «οικονομικό θαύμα», για το οποίο υπερηφανεύεται η ασιατική χώρα.

Εξοικειώνοντας τους θεατές με την ιδιαιτερότητα της Ινδίας, τα ήθη και έθιμά τους, ο Γκαϊγουάν, θα φέρει με δεξιοτεχνία τον κοινωνικό του προβληματισμό σε πρώτο πλάνο, θα καταδείξει ότι οι νέοι διατηρούν τη φλόγα τους και την ψυχή τους και θα συγκινήσει ανεπιτήδευτα.

ΜΕ ΛΙΓΑ ΛΟΓΙΑ… Ο Σοαΐμπ και ο Τσαντάν είναι παιδικοί φίλοι από ένα μικρό χωριό, που ονειρεύονται να γίνουν αστυνομικοί, ελπίζοντας ότι η δουλειά θα τους φέρει τον σεβασμό που δεν είχαν ποτέ. Ωστόσο, καθώς πλησιάζουν τον στόχο τους, η πίεση και οι δυσκολίες δημιουργούν προβλήματα στη φιλία τους.

Φραντς Κάφκα

(«Franz») Βιογραφικό δράμα, πολωνικής και τσέχικης παραγωγής του 2025, σε σκηνοθεσία Ανιέσκα Χόλαντ, με τους Ιντάν Βάις, Σάντρα Κόρζενιακ, Τζενοβέφα Μπόκοβα, Πέτερ Κουρτ, Σεμπάστιαν Σβαρτς κα.

Η 78χρονη Ανιέσκα Χόλαντ, που αρέσκεται στις βιογραφίες, εδώ θα μεταφέρει στη μεγάλη οθόνη την ταραχώδη ζωή του Φραντς Κάφκα, από τα παιδικά του χρόνια έως τον πρόωρο θάνατό του, καταφέρνοντας σε σημαντικό βαθμό να ξεφύγει από τις συμβάσεις και τις γνώριμες στο σινεμά, συνόψεις τύπου γουικιπίντια.

Το φιλμ, που διαθέτει μία φροντισμένη παραγωγή και μεταφέρει πειστικά την εποχή, εξερευνά τις συγκρούσεις του νεαρού Φραντς με τον βάναυσο πατέρα του, τη δημιουργική παρόρμηση του, τις πολυσύνθετες σχέσεις του με τις γυναίκες, καθώς και τις υπαρξιακές αγωνίες και την αυτοαμφισβήτηση του φημισμένου συγγραφέα.

Χωρίς απλοποιήσεις ή ευκολίες στην αφήγηση, η Χόλαντ στο φιλμ της καταφέρνει ως έναν βαθμό να αντικατοπτρίσει την κατακερματισμένη ψυχή του Κάφκα, συνδέοντας αρμονικά τις σουρεαλιστικές πινελιές με τον ρεαλισμό, για να φωτίσει την αντιφατικότητά του και ταυτόχρονα να αναδείξει γιατί τα κείμενά του, ακόμη και σήμερα, παραμένουν επίκαιρα.

Ο Φραντς Κάφκα είναι ένας νεαρός δικηγόρος σε ασφαλιστικές εταιρείες, που καθοδηγείται από το πάθος του για τη λογοτεχνία, ενώ παράλληλα εξισορροπεί τις ευθύνες του να είναι γιος και μελλοντικός σύζυγος σε μια συντηρητική αλλά οικονομικά προβληματική κοινωνία στα πρόθυρα του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου. Διαθέτοντας ταλέντο, ρεαλισμό και φαντασία, ο Κάφκα έπρεπε να αντιμετωπίσει και την άνιση μάχη με τη φυματίωση.

Η Χόλαντ, μετά από πολλά χρόνια, δείχνει να βρίσκει τη δημιουργική της ικανότητα, αποτυπώνοντας πειστικά τα παράδοξα της ζωής του Κάφκα. Η λαχτάρα του για επαφή συγκρούεται με τον φόβο του για οικειότητα, το λαμπρό του πνεύμα σκιάζεται από την ανασφάλεια, ενώ ζει την απόγνωση μπροστά στην σκληρή αμφισβήτηση του – αφέντη – πατέρα του, έναν λαβύρινθο αποξένωσης και απομόνωσης.

Η μη γραμμική προσέγγιση της ιστορίας δεν αποτελεί μια στιλιστική επίδειξη, αλλά μια θεματική αναγκαιότητα, που εισχωρεί στα βάθη της ζωής και του έργου του Κάφκα, αλλά και στην ψυχή, ενός λογοτέχνη, που έμελε να στοιχειώσει εκατομμύρια ανθρώπους σε όλο τον κόσμο.

Ακόμη και ορισμένες αφηγηματικές αρρυθμίες, καλύπτονται από τον έξοχο Ίνταν Βάις, που σου δίνει την αίσθηση ότι παρακολουθείς τη διάσημη φωτογραφία, με το έντονο διεισδυτικό βλέμμα, του Κάφκα να ζωντανεύει, ενώ με την εκφραστική του δεξιοτεχνία μεταφέρει το συναρπαστικό πνεύμα μίας πληγωμένης ευφυίας.

ΜΕ ΛΙΓΑ ΛΟΓΙΑ…. Η ζωή και το έργο του Φραντς Κάφκα, από τα παιδικά του χρόνια έως το πρόωρο τέλος του το 1924.

Αποστολή Χαίρε Μαρία

(«Project Hail Mary») Περιπέτεια επιστημονικής φαντασίας, αμερικάνικης παραγωγής του 2026, σε σκηνοθεσία Φιλ Λορντ και Κρίστοφερ Μίλερ, με τους Ράιαν Γκόσλινγκ, Φιλ Λορντ, Κρίστοφερ Μίλερ, Αντίτια Σουντ, Άντι Γουάιρ κα.

Ποπκόρν ψυχαγωγία με τα όλα της- συγκίνηση, χιούμορ, θέαμα, έναν σταρ για πρωταγωνιστή – από το δίδυμο Φιλ Λορντ και Κρίστοφερ Μίλερ, των επιτυχιών «21 Jump Street» και «Βρέχει Κεφτέδες», που γνωρίζουν καλά να συνδυάζουν το περιτύλιγμα με το περιεχόμενο.

Μία εγκάρδια ταινία, που δεν στοχεύει στο δέος και την έκσταση, αλλά διαθέτει τα κλασικά μοτίβα μιας περιπέτειας επιστημονικής φαντασίας, των τεράστιων διαστημοπλοίων, της αρχιτεκτονικής με τις ιλιγγιώδεις σήραγγες και το πάντρεμά τους με την ποπ μουσική, για την εξοικείωση του θεατή.

Διασκευάζοντας το ομώνυμο μπεστ σέλερ του Άντι Γουάιρ, το σκηνοθετικό δίδυμο, θα απλώσει – υπερβολικά – ένα γοητευτικό στόρι, στηριζόμενο στην εκφραστική γκάμα και το ήρεμο χιούμορ του Ράιαν Γκόσλινγκ, ο οποίος αναγκαστικά θα πάρει πάνω του το φιλμ.

Ο καθηγητής φυσικών επιστημών Ράιλαντ Γκρέις ξυπνάει σε ένα διαστημόπλοιο έτη φωτός μακριά από το σπίτι του χωρίς να θυμάται ποιος είναι ή πώς βρέθηκε εκεί και γιατί όλοι οι συνεπιβάτες του είναι νεκροί. Καθώς η μνήμη του αρχίζει να επιστρέφει, αρχίζει να ανακαλύπτει την αποστολή του: να λύσει τον γρίφο της μυστηριώδους ουσίας που προκαλεί το σβήσιμο του ήλιου. Πρέπει να επιστρατεύσει τις επιστημονικές του γνώσεις και τις κάπως ανορθόδοξες ιδέες του για να σώσει τη Γη από την εξαφάνιση, αλλά μια απροσδόκητη φιλία, με ένα εξωγήινο ον, ίσως να τον βοηθήσει περισσότερο.

Η επαφή με τον εξωγήινο, που παραπέμπει – ίσως και ασεβώς – στον Ε.Τ. του Σπίλμπεργκ, έχει το ενδιαφέρον της και τις χιουμοριστικές στιγμές, καθώς αναπτύσσεται μια καλή επαφή με το διαφορετικό, αλλά περισσότερο αξίζουν τα εκτεταμένα φλας μπακ για τον ρόλο του ήρωα στην ιστορία.

Το φιλμ κυλά χαλαρά, με τις σινεφιλικές της αναφορές, τα απλοϊκά μηνύματα για το μέλλον του πλανήτη και το μυστήριο γύρω από το σβήσιμο του ήλιου, ο Γκόσλινγκ τα πάει καλά και το βραχώδες εξωγήινο ον, ακόμη καλύτερα. Αν οι σκηνοθέτες μείωναν λίγο και τις υπέρμετρες φιλοδοξίες τους, παραδίδοντας απλώς μία ψυχαγωγική περιπέτεια επιστημονικής φαντασίας, θα ήταν όλα ακόμη πιο ταιριαστά και αποτελεσματικά.

ΜΕ ΛΙΓΑ ΛΟΓΙΑ… Όταν ένας καθηγητής φυσικών επιστημών ξυπνάει σε ένα διαστημόπλοιο έτη φωτός μακριά από τη γη και αρχίζει να αποκτά τη μνήμη του, ανακαλύπτει την αποστολή του: να λύσει τον γρίφο της μυστηριώδους ουσίας που προκαλεί το σβήσιμο του ήλιου. Η συνάντησή του με έναν εξωγήινο, ίσως τον βοηθήσει στην αποστολή του.

Τελευταία Κλήση

Αστυνομικό θρίλερ, ελληνικής παραγωγής του 2026, σε σκηνοθεσία Σέριφ Φράνσις, με τους Ορφέα Αυγουστίδη, Μαρία Ναυπλιώτου, Γιώργο Μπένο, Ρένια Λουιζίδου, Νίκο Ψαρρά, Δημήτρη Λάλο, Ερρίκο Λίτση, Καλλιόπη Χάσκα κα.

Αν μη τι άλλο μία αξιοπρεπής παραγωγή, για το ελληνικό σινεμά, σαν μια εξέλιξη των εμπορικότατων ταινιών του Νίκου Φώσκολου, της Φίνος Φιλμ, με περισσότερο ρεαλισμό, λιγότερους στομφώδεις διαλόγους, ανατροπές, περισσότερη αγωνία και βεβαίως ένα στόρι που βασίζεται σε αληθινά περιστατικά, αλλά είναι προϊόν μυθοπλασίας.

Άλλωστε για όσους έζησαν τα γεγονότα με τον Σόριν Ματέι και την τραγική κατάληξη, σε ζωντανή μετάδοση, καθώς ένας δημοσιογράφος πήρε πάνω του τον ρόλο του διαπραγματευτή της αστυνομίας, προς χάριν της τηλεθέασης, γνωρίζουν ότι το σενάριο δεν έχει σχέση με την πραγματικότητα.

Ένας γνωστός στις αρχές Ελληνορουμάνος κακοποιός που έχει ξεγελάσει πολλές φορές την αστυνομία, δημιουργώντας πλήγμα στο γόητρό της, έχει εισβάλλει σε ένα διαμέρισμα, με μία χειροβομβίδα στο χέρι, κρατώντας ομήρους μία μητέρα, την κόρη της, τον σύντροφό της και την μικρή ανιψιά της, την οποία και αφήνει ελεύθερη την πρώτη ώρα της ομηρίας. Υπό την επήρεια ναρκωτικών, θα ζητήσει χρήματα, ένα ελικόπτερο και ναρκωτικά για να αντέξει. Η πρώτη του κίνηση είναι να τηλεφωνήσει σε ένα κανάλι για να μιλήσει σε ζωντανή μετάδοση με έναν νεαρό ρεπόρτερ και όχι τον γνωστό δημοσιογράφο του καναλιού. Έξω από το διαμέρισμα βρίσκεται ένας αδιάφθορος αστυνομικός, ένας τολμηρός ταξίαρχος που μιλά παράλληλα μαζί του και ελπίζει να τελειώσουν όλα χωρίς έφοδο της αστυνομίας. Στα ανώτερα αστυνομικά κλιμάκια, πιστεύουν ότι η χειροβομβίδα δεν είναι αληθινή και θέλουν την αστυνομική έφοδο, με όποιο κόστος.

Το στόρι, ξεδιπλώνεται σε τρία παράλληλα επίπεδα: στο διαμέρισμα, όπου κυριαρχεί η απόγνωση του δράστη, αλλά και των ομήρων, στα στούντιο του καναλιού όπου η μυθοπλασία οργιάζει και στο αρχηγείο της αστυνομίας, όπου κυριαρχεί η θέληση για κουκούλωμα της υπόθεσης όσο πιο γρήγορα γίνεται, ακόμη και αν υπάρξουν θύματα, ενώ υπάρχει και η κοινή γνώμη, που φαίνεται να απολαμβάνει το θέαμα.

Η ταινία, που απ’ την αρχή αποκτά καταιγιστικούς ρυθμούς, προσπαθεί να ιντριγκάρει το κοινό -είναι θύμα των μυστικών υπηρεσιών ο δράστης; – , αλλά ταυτόχρονα να αποφύγει και τις γωνίες ενός καυτού θέματος – αυτό της στάσης των τηλεοπτικών ΜΜΕ προς όφελος της τηλεθέασης, περιοριζόμενη σε ένα σχετικά επιφανειακό αστυνομικό θρίλερ ομηρίας και την έμπνευση να φυτέψει έναν καθαρό αστυνομικό που πάει κόντρα στους ανωτέρους του – κάτι σαν τον Νίκο Κούρκουλο της δεκαετίας του ‘70.

Εντάξει, η πραγματικότητα πλέον έχει περισσότερο σασπένς και περισσότερη τρέλα, τρόμο και ανατροπές, απ’ το κινηματογραφικό ντεμπούτο του Σέριφ Φράνσις, ο οποίος δοκιμάζει να πέσει στα βαθιά, με το σενάριο πολλές φορές να μοιάζει με βαρίδι στα πόδια.

Ο Ορφέας Αυγουστίδης, εν αντιθέσει με τον Ματέι, αναδεικνύει τις συναισθηματικές ρωγμές, τις ενοχές, την τρέλα και την απόγνωση του δράστη, μέσα από το εκφραστικό του εύρος, ενώ το πολυπρόσωπο καστ, κυρίως τηλεοπτικής σύνθεσης, έχει τα καλά του και τα στραβά του.

ΜΕ ΛΙΓΑ ΛΟΓΙΑ…. Παραμονή Πρωτοχρονιάς του 2000. Ένας γνωστός εγκληματίας κρατάει όμηρο μια οικογένεια στο Παγκράτι και απειλεί να την ανατινάξει με μία χειροβομβίδα, ενώ ζητά να εμφανιστεί ζωντανά στην τηλεόραση.

Coutures

(«Coutures») Δραματική ταινία, γαλλικής παραγωγής του 2025, σε σκηνοθεσία Αλίς Βινοκούρ, με τους Αντζελίνα Τζολί, Λουί Γκαρέλ, Αριέλ Ανεΐ, Έλα Ραμπφ, Βενσάν Λιντόν, Ορόρ Κλεμάν κα.

Ένα τετριμμένο πλέον θέμα, αυτό της αγριότητας που κρύβεται πίσω από τη λάμψη της υψηλής ραπτικής και της φημισμένης εβδομάδας μόδας στο Παρίσι, αλλά και τρεις ιστορίες γυναικών, διαφορετικών αφετηριών και κατευθύνσεων, που προσπαθούν να επιβιώσουν στον ακραίο ανταγωνισμό του χώρου του θεάματος και της μόδας, μεταφέρει στη μεγάλη οθόνη η Αλίς Βινοκούρ.

Έχοντας στη διάθεσή της πρόσβαση στο ατελιέ και στον χώρο επιδείξεων της Chanel, η Βινοκούρ («Παρίσι Ξανά») θα μας βάλει στα παρασκήνια της υψηλής ραπτικής μεν, αλλά το στόρι της θα μας αφήσει αδιάφορους δε, καθώς πέρα από τη συμβατικότητά του, για τον αγώνα επιβίωσης των τριών ηρωίδων της και τα προσωπικά τους προβλήματα, παραείναι φλύαρο, πομπώδες, επιτηδευμένο.

Αν σε αυτό προστεθεί και η αποτυχημένη επιλογή της Αντζελίνα Τζολί ως πρωταγωνίστριας, για τους ευνόητους λόγους, αλλά και η επιφανειακή προσέγγιση του θέματος και τα μηνύματα πολιτικής ορθότητας, που λες και βγήκαν από σχετικό εγχειρίδιο, το όλο εγχείρημα εξαντλείται πάνω στις πασαρέλες.

Η Μαξίν, μία σκηνοθέτιδα ταινιών τρόμου, που προσλαμβάνεται από έναν γαλλικό οίκο μόδας για να γυρίσει μία ταινία μικρού μήκους, που θα παρουσιάζει την επίδειξή της στην εβδομάδα μόδας στο Παρίσι, έρχεται αντιμέτωπη με το σοκ της διάγνωσης καρκίνου του μαστού. Η Άντα, ένα νέο πρόσωπο στον χώρο του μόντελινγκ, προσπαθεί να ξεφύγει από ένα προδιαγεγραμμένο μέλλον στο Νότιο Σουδάν και η Ανζέλ είναι μια μακιγιέζ που δουλεύει στη σκιά των πασαρέλων και θέλει να γίνει συγγραφέας.

Περισσότερο βάρος έχει μία βάτα από τα πανάκριβα ρούχα υψηλής ραπτικής, απ’ όσο έχει το φιλμ της Βινοκούρ, που περιστρέφεται γύρω από το τυπικό δράμα της Μαξίν – Τζολί και που μπορεί να έχει κάτι το οδυνηρό, αλλά είναι δοσμένο επιδερμικά, ενώ οι ιστορίες της Άντα και της Ανζέλ φαίνεται ότι έρχονται για να γεμίσουν την ταινία, αν και ο χαρακτήρας της μακιγιέζ έχει μάλλον περισσότερο ενδιαφέρον απ’ ό,τι της Αμερικανίδας ηθοποιού.

Ακόμη και η σύντομη ερωτική σχέση της Τζολί, με τον όμορφο διευθυντή φωτογραφίας, που υποδύεται ο Λουίς Γκαρέλ, αποδίδεται τόσο επίπεδα, τόσο στεγνά και αδιάφορα, όσο και το τελικό αποτέλεσμα της ταινίας.

ΜΕ ΛΙΓΑ ΛΟΓΙΑ… Στην έξαψη της παρισινής εβδομάδας μόδας, διασταυρώνονται οι ζωές τριών γυναικών: Της Μαξίμ, μίας σκηνοθέτιδας που ανακαλύπτει στα 40 της ότι έχει καρκίνο του μαστού, της Άντα, που θέλει να ξεφύγει από το προδιαγεγραμμένο μέλλον της στο Νότιο Σουδάν και της Ανζέλ, μίας μακιγιέζ, που δουλεύει στα παρασκήνια της πασαρέλας.

Προβάλλονται ακόμη οι ταινίες:

Μαρσουπιλαμί

(«Marsupilami») Κωμική περιπετειούλα για όλη την οικογένεια, που παραδόξως έσπασε τα ταμεία στη Γαλλία, από τον ιδιαιτέρως δημοφιλή κωμικό στη Γαλλία Φιλίπ Λασό. Βασισμένος σε ένα κόμικς του ‘50, που εξελίχθηκε σε φραντσάιζ ταινιών κινουμένων σχεδίων, ο Λασό («Άλλοθι για Παντρεμένους», «Όλα θα Πάνε Στραβά») θα στήσει μία κεφάτη νηπιακή κωμωδία, συνδυάζοντας animation με ζωντανή δράση.

Ένας γκαφατζής δέχεται να μεταφέρει στην Αμερική ένα μυστηριώδες δέμα και ξεκινά με την οικογένειά του μια κρουαζιέρα, που θα εκτροχιαστεί όταν θα το ανοίξει και θα πεταχθεί έξω ένα αξιολάτρευτο Μαρσουπιλαμί.

Στην ταινία, που προβάλλεται και μεταγλωττισμένη στα ελληνικά, εκτός του Λασό, παίζουν και οι Ζαμέλ Ντεμπούζ, Ελοντί Φοντάν, Ταρέκ Μπουνταλί και Ζαν Ρενό.

Χωρίς Προηγούμενο Ραντεβού

(«Bedoone Gharare Ghabli») Τυπικό δείγμα της ιρανικής κινηματογραφικής σχολής είναι τούτο το τρυφερό κοινωνικό δράμα (2022) του Μπεαχρούζ Σουαχίμπι, που μιλά, μέσα από την επιστροφή μίας γυναίκας στην πατρίδα της, από τη Γερμανία, μετά τον θάνατο του πατέρα της, με τον οποίο είχε αποξενωθεί, για τους δεσμούς με την οικογένεια, τις ρίζες και τα βιώματα, αλλά και για το θέμα του αυτισμού (που αντιμετωπίζει ο γιος της). Ένα ταξίδι αυτογνωσίας, που χτίζει μεθοδικά τη σημασία της μνήμης, ως αναπόσπαστο μέρος της ταυτότητας. Με την εκφραστική Πεγκάχ Αχανγκαρανί.

Βγαίνουν Μέσα από τη Μαργκό

Η τελευταία δημιουργία του Αλέξανδρου Βούλγαρη (The Boy), μία προσωπική ταινία, έμπλεη πειραματισμών, με πρωταγωνίστρια και πάλι τη Σοφία Κόκκαλη.

Ονειρικό σινεμά, ψυχολογικά φορτισμένο, με τη μουσική και την εικόνα σε μία αδιαχώριστη σχέση και πότε πότε μιούζικαλ αλλά και γκρανγκινιόλ. Οι ασυνήθιστες μίξεις ειδών, ιδεών, μοτίβων αρχικά ξενίζουν, αλλά τελικά αναδεικνύουν τις υπαρξιακές αγωνίες της ηρωίδας, της Μαργκό, μίας διάσημης πληγωμένης ψυχικά, τραγουδοποιού, που τα τελευταία χρόνια ζει απομονωμένη στο διαμέρισμά της στην Αθήνα και στα 40 της χρόνια, αποφασίζει να επιστρέψει στη ζωή και στην τέχνη. Παίζουν ακόμη οι Εύη Σαουλίδου, Έκτορας Λυγίζος, Ζακλίν Πολενάκη κα.

Τόμος 7

Ελληνικό δυστοπικό δράμα επιστημονικής φαντασίας, ενδιαφέρουσας αισθητικής και τεχνικής, αλλά μέχρις εκεί, είναι τούτο το πρωτόλειο των Πάνου Παππά και Δέσποινας Χαραλάμπους.

Σε ένα απομονωμένο Κτίριο-Πόλη, που φέρει τον αριθμό 7, ένας νέος άντρας εμφανίζεται ξανά και ξανά για να αναμετρηθεί με τον έρωτα, την εξέγερση και την απατηλή υπόσχεση της διαφυγής. Τη μουσική υπογράφει ο Νίκος Κυπουργός, ενώ παίζουν οι Στέλα Φυρογένη, Κωστής Μπούντας, Κρίστελ Καπερώνη, Λάμπρος Τσάγκας κα.

Χόλι: Το Γενναίο Σκαντζοχοιράκι

(«Spiked») Παιδική ταινία κινουμένων σχεδίων από το Λουξεμβούργο, με ήρωες ένα σκαντζοχοιράκι και έναν κούνελο και τις τρελές περιπέτειές τους, σε σκηνοθεσία Καρολίν Οριγκέρ.

Ψηφιακό animation, που προβάλλεται μεταγλωττισμένο στα ελληνικά.