“Σφαγή” στην Περιφέρεια Ιονίων Νήσων για το έργο της παραλιακής της Γαρίτσας

Ενώπιον των ευθυνών του, αναφορικά με την καθυστέρηση εκτέλεσης του έργου της αποκατάστασης του παραλιακού τείχους Γαρίτσας / Ανεμόμυλου, έθεσε τον πρώην Περιφερειάρχη Ιονίων Νήσων, Θεόδωρο Γαλιατσάτο και την προηγούμενη Περιφερειακή Αρχή, ο Αντιπεριφερειάρχης Υποδομών & Τεχνικών Έργων, Μανώλης Ορφανουδάκης, απαντώντας σε σχετική επερώτηση της «ΑΝ.Α.Σ.Α.» στο πλαίσιο της συνεδρίασης του Περιφερειακού Συμβουλίου, την Παρασκευή 30 Ιουνίου 2023.

Ο αρμόδιος Αντιπεριφερειάρχης, Μανώλης Ορφανουδάκης, προχώρησε σε πλήρη και λεπτομερή αποτύπωση των γεγονότων και των ενεργειών από πλευράς Περιφερειακής Αρχής σχετικά με την αποκατάσταση του παραλιακού τείχους Γαρίτσας / Ανεμόμυλου επισημαίνοντας ότι το έργο επί της ουσίας «ναρκοθετήθηκε» από την προηγούμενη Περιφερειακή Αρχή της «ΑΝ.Α.Σ.Α.», το 2019, όταν για πολιτικές σκοπιμότητες επελέγη να σταματήσει στη μέση αφήνοντας το δεύτερο κομμάτι του (το τμήμα από Δεσύλλα μέχρι Ανεμόμυλο) στον «αέρα» προκειμένου να προλάβει ο πρώην Περιφερειάρχης να προβεί σε προεκλογικές φιέστες για την παράδοση του μισού έργου της παραλιακής της Γαρίτσας.

Παράλληλα, ενώ μέχρι τότε το παραλιακό μέτωπο άνηκε στον Οργανισμό Λιμένος Κέρκυρας (Ο.Λ.ΚΕ.), δεδομένο που ευνοούσε την επιτάχυνση των διαδικασιών εκτέλεσης του έργου, η τότε κυβέρνηση ΣΥ.ΡΙΖ.Α., με τη σύμφωνη γνώμη και της τότε Περιφερειακής Αρχής της «ΑΝ.Α.Σ.Α.», προχώρησε στον αποχαρακτηρισμό του παραλιακού μετώπου, το οποίο έκτοτε ανήκει στην Κτηματική Εταιρεία του Δημοσίου δυσχεραίνοντας τη συνέχιση του -ήδη κατακερματισμένου- έργου.

Αναλυτικά η απάντηση του Αντιπεριφερειάρχη Υποδομών & Τεχνικών Έργων, Μανώλη Ορφανουδάκη, στο πλαίσιο της συνεδρίασης του Περιφερειακού Συμβουλίου Ιονίων Νήσων, την Παρασκευή 30 Ιουνίου 2023, που πραγματοποιήθηκε με τηλεδιάσκεψη, είχε ως εξής:

«Πραγματικά έκπληκτος παρακολουθώ τον τρόπο, με τον οποίο διαχειρίζεται επικοινωνιακά η προηγουμένη περιφερειακή αρχή, για ακόμα μια φορά, την κατάσταση του παραλιακού τείχους του ΝΑΟΚ. Πριν απαντήσω στα ερωτήματα που τέθηκαν, να τονίσω ότι θεωρώ πρώτα απ’ όλα ως πολίτης πως είναι πολύ κουραστικό αυτό το «αέναο πινγκ πονγκ» ευθυνών. Όμως για να μπορέσω ν’ απαντήσω θα πρέπει να υπενθυμίσω για ακόμα μια φορά τα γεγονότα…

1. Το 2013 ξεκινάει το έργο αποκατάστασης του παραλιακού μετώπου από το ΝΑΟΚ έως τον Ανεμόμυλο.
2. Τρία χρόνια μετά λόγω δυσχερειών με τον πρώτο ανάδοχο γίνεται η έκπτωση του και προχωράμε στον επόμενο ανάδοχο.
3. Το 2017, αφού έχουν ήδη περάσει 5 χρόνια από την αρχική μελέτη κι ενώ έχουν παρατηρηθεί αυξημένες βλάβες στο τμήμα από Δεσύλα έως Ανεμόμυλο, ο Ο.Λ.ΚΕ. αποφασίζει την επικαιροποίηση της μελέτης.
4. Έως και το 2018 το έργο εξελίσσεται με αύξηση το προϋπολογισμού κατά 1.000.000 €, χωρίς όμως την αλλαγή του φυσικού αντικειμένου.
5. Στα τέλη του 2018 συνομονοείτε στον αποχαρακτηρισμό του παραλιακού μετώπου από χερσαία ζώνη λιμένα, με αποτέλεσμα να περάσει στην κτηματική υπηρεσία με τραγικές συνέπειες αυτές που ζούμε τώρα
6. Σαν να μην έφταναν τα ανωτέρω, αποφασίσατε την αλλαγή του φυσικού αντικειμένου και την απένταξη του τμήματος από Δεσύλα έως Ανεμόμυλο, παρ’ όλη την αύξηση του προϋπολογισμού από 2.600.000 € σε 3.700.000 € (δηλαδή σχεδόν στον αρχικό προϋπολογισμό του έργου) με απώτερο σκοπό να γίνουν εγκαίνια σε ένα ημιτελές έργο το 2019.

Παρ’ όλ’ αυτά, όμως, υπήρχε χρόνος ζωτικής σημασίας μεγαλύτερος του 1,5 χρόνου και παρά τον αποχαρακτηρισμό θα μπορούσε να σωθεί το έργο. Πώς όμως…;

1. Επικαιροποίηση της μελέτης του 2017, καθότι το φαινόμενο είχε προχωρήσει
2. Εξεύρεση χρηματοδότησης, που υπήρχε επίσης από το 2017, ύψους 18.000.000 €.

Κι ερχόμαστε στο 2020, που παραλάβαμε τα ανωτέρω, και μαζί με όλα αυτά μια τραγική εικόνα στην καρδιά της πόλης της Κέρκυρας.

ΤΙ ΚΑΝΑΜΕ ΕΩΣ ΣΗΜΕΡΑ:

1. Δεσμεύσαμε αμέσως 1.000.000 € από το Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων της Περιφέρειας Ιονίων Νήσων.
2. Ξεκινήσαμε την επικαιροποίηση της μελέτης με ίδιες δυνάμεις.
3. Ολοκληρώσαμε την διαδικασία της αδειοδότησης από το Υπουργείο Περιβάλλοντος με κατ’ εξαίρεση άδεια για να προσφύγουμε στη διαδικασία του «κατεπειγόντως».
4. Δημοπρατήσαμε το έργο με το αρθ.32, υπήρξαν 4 ανάδοχοι με μέγιστη έκπτωση 11%.
5. Το Ελεγκτικό Συνέδριο έκρινε σε αρχικό επίπεδο ότι δεν είχαμε ευθύνη για να το δημοπρατήσουμε
6. Προσφύγαμε στο δευτεροβάθμιο όργανο στην Αθήνα, το οποίο κατέληξε στην απόφαση ότι έχουμε τελικά την ευθύνη, αλλά δεν είναι «κατεπείγον» καθότι οι βλάβες ήταν γνωστές από το 2012.
7. Δημοπρατήσαμε εκ νέου το παραλιακό μέτωπο, με ανοιχτό διαγωνισμό αυτή την φορά, όπου υπήρξε ένσταση μεταξύ τον μειοδοτών.
8. Αφού αποφάνθηκε η Ανεξάρτητη Αρχή Προδικαστικών Προσφυγών, κατέληξε στον μειοδότη με έκπτωση 14%.
9. Αυτή τη στιγμή βρίσκεται εκ νέου στο Ελεγκτικό Συνέδριο και αναμένουμε το πόρισμα για την υπογραφή της σύμβασης.

Όπως, λοιπόν, καταλαβαίνετε από τα παραπάνω, η απόκρυψη μερών της ιστορίας, η κατά το δοκούν ερμηνεία γεγονότων και η νοοτροπία του «αυτός φταίει κι όχι εγώ», δεν με βρίσκουν σύμφωνο και ούτε διατίθεμαι να την ενστερνιστώ προχωρώντας σε  σχολιασμό των αστοχιών της προηγούμενης Περιφερειακής Αρχής. Αντιθέτως επιλεγώ να κάνω ό,τι μπορώ με τις ήδη διαμορφωμένες συνθήκες που μου παραδοθήκαν για την επίτευξη του στόχου».