Ειδικό τιμολόγιο ηλεκτρικής ενέργειας και μερίδιο από το τέλος ανθεκτικότητας ζητά ο δήμαρχος Αθηναίων
Την καθιέρωση ειδικού τιμολογίου ηλεκτρικού ρεύματος για τους δήμους ζητά ο δήμαρχος Αθηναίων, Χάρης Δούκας, καταγγέλλοντας ότι η Τοπική Αυτοδιοίκηση επιβαρύνεται με τετραπλάσιο ενεργειακό κόστος σε σχέση με τη βιομηχανία. Όπως υποστήριξε, οι δήμοι πληρώνουν 24 λεπτά ανά κιλοβατώρα, έναντι μόλις 6 λεπτών που καταβάλλουν οι βιομηχανίες.
Μιλώντας στην εκπομπή «Off the Record» της ΕΡΤNews, με τους Άγγελο Μόσχοβα, Λίδα Μπόλαρη και Βαγγέλη Παπαδημητρίου, ο δήμαρχος Αθηναίων ανέδειξε τις οικονομικές πιέσεις που προκαλεί το υψηλό κόστος ηλεκτρικής ενέργειας στη λειτουργία των δημοτικών υπηρεσιών, των σχολείων και των κοινωνικών δομών.
«Θέλω να πληρώνω το ρεύμα που πληρώνει και ο βιομήχανος. Εδώ φτάσαμε τη χώρα μας», δήλωσε χαρακτηριστικά.
«Πληρώνουμε τέσσερις φορές περισσότερο από τους βιομήχανους»
Ο Χάρης Δούκας στάθηκε στη διαφορά των χρεώσεων μεταξύ δήμων και βιομηχανιών, την οποία απέδωσε στις επιδοτήσεις που λαμβάνει ο βιομηχανικός τομέας.
«Πληρώνουμε οι δήμοι 24 σεντς την κιλοβατώρα. Ξέρετε τι πληρώνουν οι βιομήχανοι; 6 σεντς την κιλοβατώρα. 24 οι δήμοι, 6 οι βιομήχανοι γιατί επιδοτούνται», ανέφερε.
Συνδέοντας το ενεργειακό κόστος με τις καθημερινές ανάγκες των δημοτικών υποδομών, διερωτήθηκε: «Είναι δυνατόν οι δήμοι για να ζεσταίνουμε τα σχολεία και τις κοινωνικές μας δομές να πληρώνουν τέσσερις φορές επάνω από τους βιομηχάνους;».
Τα δύο αιτήματα για την οικονομική ενίσχυση των δήμων
Ο δήμαρχος Αθηναίων έθεσε δύο συγκεκριμένες διεκδικήσεις για την ελάφρυνση των οικονομικών βαρών της Τοπικής Αυτοδιοίκησης.
Η πρώτη αφορά τη θέσπιση ειδικού τιμολογίου ηλεκτρικής ενέργειας για τους δήμους, με στόχο τον περιορισμό των λειτουργικών δαπανών τους.
Η δεύτερη αφορά την απόδοση μέρους των εσόδων από το τέλος ανθεκτικότητας στην Τοπική Αυτοδιοίκηση, ώστε οι δήμοι να αποκτήσουν πρόσθετους οικονομικούς πόρους.
Με τις παρεμβάσεις του, ο Χάρης Δούκας συνέδεσε το ζήτημα των χρεώσεων ηλεκτρικού ρεύματος με τη χρηματοδότηση των δήμων και τη δυνατότητά τους να ανταποκρίνονται στις ανάγκες των πολιτών, ιδιαίτερα στους τομείς της εκπαίδευσης και της κοινωνικής μέριμνας.