Για να μετατοπιστούν τα περισσότερα σεισμικά ρήγματα απαιτείται μια τεράστια εισροή ενέργειας, αλλά, όπως αποκαλύπτει μια νέα μελέτη, που δημοσιεύει η βρετανική εφημερίδα «The Guardian», ακόμη και και οι μικρές διακυμάνσεις της στάθμης της θάλασσας, όπως αυτές που προκαλούνται από την παλίρροια, είναι αρκετές για να προκαλέσουν τοπικούς σεισμούς.
Πρόσφατα δεδομένα από τη χερσόνησο Armutlu, στη νότια ακτή της Θάλασσας του Μαρμαρά, στην Τουρκία, δείχνουν ότι οι μικρές μεταβολές της τάσης που σχετίζονται με τις διακυμάνσεις της στάθμης της θάλασσας, είναι αρκετές για να προκαλέσουν σεισμούς με μεγέθη έως και 4,5 Ρίχτερ.
Οι επιστήμονες παρακολούθησαν τη σεισμική δραστηριότητα και τη μεταβολή της στάθμης της θάλασσας στην περιοχή επί έξι μήνες και διαπίστωσαν ότι η πιθανότητα σεισμών στη χερσόνησο αυξανόταν σημαντικά, όταν ανέβαινε η στάθμη της θάλασσας. Το φαινόμενο ενισχύθηκε κατά τη διάρκεια του χειμώνα, όταν οι διακυμάνσεις της στάθμης της θάλασσας ήταν μεγαλύτερες.
«Οι μεταβολές της στάθμης της θάλασσας στη Θάλασσα του Μαρμαρά είναι μικρές -έως και 0,8 μέτρα- οπότε το γεγονός ότι αυτές οι μικρές μεταβολές οδηγούν σε σεισμούς, δείχνει ότι αυτά τα ρήγματα χρειάζονται μόνο ένα μικρό έναυσμα για να καταρρεύσουν» δήλωσε η Πατρίσια Μαρτίνεζ-Γκαρθόν, επικεφαλής συγγραφέας της μελέτης, που δημοσιεύθηκε στο «Geophysical Research Letters».
Το ρήγμα Armutlu είναι ένας μικρός βραχίονας του κύριου ρήγματος της Βόρειας Ανατολίας και η παρακολούθησή του είναι εύκολη, επειδή βρίσκεται στην ξηρά.
Αλλά το μεγάλο ερώτημα είναι αν ο κύριος βραχίονας του ρήγματος της Βόρειας Ανατολίας, το οποίο διέρχεται υποθαλάσσια μόλις 20 χιλιόμετρα από την Κωνσταντινούπολη, θα μπορούσε επίσης να ενεργοποιηθεί από τις μεταβολές της στάθμης της θάλασσας. Αυτό το μεγάλο ρήγμα έσπασε για τελευταία φορά το 1766 και πιστεύεται ότι οφείλεται σε σεισμό μεγέθους 7 Ρίχτερ ή και μεγαλύτερο.
