Απαντήσεις γύρω από τη συμπεριφορά του τσακαλιού και τη σχέση του με τον άνθρωπο δίνει η περιβαλλοντική οργάνωση Καλλιστώ, μετά από περιστατικά επιθέσεων σε μικρά παιδιά που αποδόθηκαν το τελευταίο διάστημα σε τσακάλια, χωρίς ωστόσο να υπάρχουν στοιχεία που να επιβεβαιώνουν ότι υπεύθυνο ήταν πράγματι το συγκεκριμένο είδος.
Η οργάνωση χαρακτηρίζει το τσακάλι ένα παρεξηγημένο είδος της ελληνικής άγριας ζωής, το οποίο είναι επιφυλακτικό απέναντι στον άνθρωπο και κατά κανόνα αποφεύγει την παρουσία του. Παράλληλα, εφιστά την προσοχή στις συχνές συγχύσεις με νεαρούς ή μικρόσωμους λύκους.
Γιατί συχνά μπερδεύεται με τον λύκο
Σύμφωνα με την Καλλιστώ, η αναγνώριση του τσακαλιού δεν είναι πάντοτε εύκολη για κάποιον που δεν γνωρίζει καλά τα χαρακτηριστικά των δύο ειδών.
Ιδιαίτερα τους θερινούς μήνες, όταν οι λύκοι χάνουν το πυκνό και μακρύ χειμερινό τους τρίχωμα, ένας νεαρός ή μικρόσωμος λύκος μπορεί εύκολα να εκληφθεί από πολίτες ως τσακάλι.
Το τσακάλι έχει περίπου το μέγεθος ενός μεσαίου σκύλου και είναι αισθητά μικρότερο από τον λύκο. Το τρίχωμά του είναι συνήθως γκριζοκίτρινο ή κοκκινωπό, με πιο σκούρα πλάτη, ενώ χαρακτηριστικό γνώρισμα αποτελεί η ουρά του με τη μαύρη άκρη.
«Η παρουσία κοντά σε οικισμό δεν σημαίνει επίθεση»
Η Καλλιστώ επισημαίνει ότι το τσακάλι συνήθως αποφεύγει την ανθρώπινη παρουσία και ότι οι καταγεγραμμένες περιπτώσεις τραυματισμού ανθρώπων από το συγκεκριμένο είδος διεθνώς είναι εξαιρετικά σπάνιες.
Η εμφάνιση ενός τσακαλιού κοντά σε κατοικημένη περιοχή δεν σημαίνει από μόνη της ότι το ζώο πρόκειται να επιτεθεί σε άνθρωπο.
Όπως συμβαίνει και με άλλα άγρια κυνοειδή, τα τσακάλια μπορούν να πλησιάσουν οικισμούς αναζητώντας διαθέσιμες πηγές τροφής. Τρέφονται με μεγάλη ποικιλία τροφών, μεταξύ αυτών μικρά θηλαστικά, νεκρά ζώα και οργανικά υπολείμματα ή απορρίμματα.
Τα χαρακτηριστικά ουρλιαχτά
Ιδιαίτερα χαρακτηριστικός είναι και ο τρόπος επικοινωνίας τους.
Τα τσακάλια επικοινωνούν μεταξύ τους με δυνατές φωνές και ουρλιαχτά, κυρίως κατά τις βραδινές ώρες. Ο ήχος τους μπορεί να θυμίζει κλάμα ή ακόμη και ανθρώπινη φωνή, ενώ γίνεται εντονότερος όταν φωνάζουν ταυτόχρονα περισσότερα ζώα.
Αυτός ο ιδιαίτερος τρόπος επικοινωνίας αποτελεί ένα από τα χαρακτηριστικά που συχνά προκαλούν εντύπωση ή ανησυχία σε κατοίκους περιοχών όπου υπάρχει παρουσία τσακαλιών.
Ο ρόλος του στο οικοσύστημα
Η οργάνωση υπενθυμίζει παράλληλα ότι το τσακάλι έχει σημαντικό ρόλο στη λειτουργία των οικοσυστημάτων.
Η διατροφή του συμβάλλει στον έλεγχο πληθυσμών άλλων ειδών, ενώ η κατανάλωση νεκρών ζώων και οργανικών υπολειμμάτων τού επιτρέπει να λειτουργεί και ως φυσικός «καθαριστής» του περιβάλλοντος.
Το χρυσό τσακάλι (Canis aureus) αποτελεί είδος που απαντάται και στην Ελλάδα, αν και οι ελληνικοί πληθυσμοί του έχουν περάσει περιόδους σημαντικής μείωσης και παρουσιάζουν κατακερματισμένη εξάπλωση.
«Δεν χρειάζεται να το φοβόμαστε»
Με την ενημερωτική της παρέμβαση, η Καλλιστώ επιχειρεί να περιορίσει την παραπληροφόρηση γύρω από το συγκεκριμένο είδος και να υπογραμμίσει ότι η παρουσία ενός άγριου ζώου δεν πρέπει αυτομάτως να ταυτίζεται με κίνδυνο.
«Δεν χρειάζεται να το φοβόμαστε. Χρειάζεται να το γνωρίσουμε», είναι το μήνυμα με το οποίο ολοκληρώνεται η ενημέρωση της οργάνωσης.
