Στο 99% η μείωση στους πληθυσμούς μπακαλιάρου του Ατλαντικού τη δεκαετία του 1990
Η ανελέητη υπεραλίευση των μπακαλιάρων τον 20ο αιώνα οδήγησε το είδος σε ραγδαίες εξελικτικές προσαρμογές, αποκαλύπτουν γενετικές αναλύσεις σε σημερινά ψάρια, αλλά και σε διατηρημένα δείγματα ηλικίας άνω των 100 ετών. Προηγούμενες μελέτες είχαν δείξει ότι η υπεραλίευση άσκησε εξελικτικές πιέσεις που έκαναν τους μπακαλιάρους του Ατλαντικού να ωριμάζουν ταχύτερα, έτσι ώστε να προλαβαίνουν να αναπαραχθούν πριν πιαστούν στα δίχτυα. Τους έκανε επίσης μικρότερους αφού τα μεγαλόσωμα ψάρια είναι πιο περιζήτητα και κινδυνεύουν έτσι περισσότερο. Μια νέα μελέτη αποκαλύπτει τη γενετική βάση αυτών των αλλαγών.
“Μπορέσαμε να δείξουμε ότι πολλά γονίδια σε όλη την έκταση του γονιδιώματος άλλαξαν με τον ίδιο τρόπο στους μπακαλιάρους και στις δυο πλευρές του Ατλαντικού”, δήλωσε ο Μπρένταν Ριντ του Πανεπιστημίου Ράτγκερς του Νιου Τζέρσι, επικεφαλής της μελέτης που δημοσιεύθηκε στην επιθεώρηση Philosophical Transactions of the Royal Society B: Biological Sciences.
Τα αποτελέσματα δείχνουν ότι η υπεραλίευση οδήγησε στην εμφάνιση μικρών αλλαγών σε πολλά γονίδια αντί σε μεγάλες αλλαγές σε λίγα γονίδια-κλειδιά. Σύμφωνα με τους ερευνητές αυτό σημαίνει ότι οι πληθυσμοί του μπακαλιάρου διατήρησαν τη γενετική ποικιλία τους και θα μπορέσουν έτσι να ανακάμψουν πιο εύκολα αν τους δοθεί η ευκαιρία.
