Η άνεση με την οποία κορυφαίο κυβερνητικό στέλεχος σχολιάζει τις εσωτερικές διεργασίες του ΠΑΣΟΚ λέει περισσότερα από όσα ίσως επιδιώκει.
Οι δημοσκοπήσεις των τελευταίων μηνών καταγράφουν ένα σαφές μοτίβο: το ΠΑΣΟΚ δεν κεφαλαιοποιεί τη φθορά της κυβέρνησης. Αντίθετα, εμφανίζει σημάδια κόπωσης, με ποσοστά που είτε υποχωρούν είτε παραμένουν καθηλωμένα. Σε πρόσφατη δημοσκόπηση της MRB μάλιστα το ΠΑΣΟΚ εμφανίζεται στην τέταρτη θέση, πίσω από την Πλεύση Ελευθερίας και την Ελληνική Λύση, ένα εύρημα που, ανεξαρτήτως συγκυριακών εξηγήσεων, δεν μπορεί να περάσει απαρατήρητο.
Μέσα σε αυτό το πλαίσιο, εμφανίζεται και η παρέμβαση του Άδωνι Γεωργιάδη στον Realfm 97,8 που βάζει νέα «φωτιά» στην αξιωματική αντιπολίτευση. Ερωτηθείς για το επικείμενο συνέδριο του ΠΑΣΟΚ και την πρόταση του Χάρη Δούκα να υπάρξει ρητή απόφαση που να αποκλείει μετεκλογική συνεργασία με τη Νέα Δημοκρατία, απάντησε με το ειρωνικό «μωραίνει Κύριος ον βούλεται απολέσαι». Δεν επρόκειτο φυσικά απλώς για μια αιχμή. Ήταν μια δήλωση αυτοπεποίθησης.
Και αυτή ακριβώς η άνεση με την οποία κορυφαίο κυβερνητικό στέλεχος σχολιάζει τις εσωτερικές διεργασίες του ΠΑΣΟΚ λέει περισσότερα από όσα ίσως επιδιώκει. Διότι η ειρωνεία δεν θα είχε στόχο, αν δεν υπήρχε θολό πεδίο. Αν δεν υπήρχε αμφισημία. Αν δεν υπήρχε η αίσθηση ότι το ερώτημα των συνεργασιών παραμένει σκόπιμα ανοιχτό.
Το πρόβλημα, λοιπόν, δεν είναι ο Άδωνις. Το πρόβλημα είναι ότι το ΠΑΣΟΚ επιτρέπει να εμφανίζεται ως κόμμα που δεν έχει ακόμη αποφασίσει αν είναι αυτόνομος πολιτικός πόλος ή εν δυνάμει κυβερνητικός εταίρος της Νέας Δημοκρατίας. Και η κοινωνία, σε αντίθεση με ό,τι πιστεύεται συχνά, αντιλαμβάνεται αυτή την εκκρεμότητα.
Τα δημοσκοπικά ευρήματα λειτουργούν ως προειδοποίηση. Οι ψηφοφόροι δεν τιμωρούν την αντιδεξιά ρητορική· τιμωρούν τη διγλωσσία. Δεν απομακρύνονται επειδή το ΠΑΣΟΚ διαφοροποιείται από τη Νέα Δημοκρατία, αλλά επειδή δεν είναι βέβαιοι ότι το κάνει μέχρι τέλους.
Σε αυτό το σημείο αποκτά ειδικό βάρος η πρόταση του Χάρη Δούκα. Όχι ως εσωκομματική πρόκληση, αλλά ως απόπειρα πολιτικής αποσαφήνισης. Μια καθαρή απόφαση του συνεδρίου θα έδινε σαφές σήμα προς την κοινωνία και θα απαντούσε στο βασικό ερώτημα που σήμερα αποτυπώνεται και στους αριθμούς.
Το συνέδριο, επομένως, δεν είναι μια τυπική διαδικασία. Είναι η στιγμή που το ΠΑΣΟΚ καλείται να απαντήσει στο πιο απλό, αλλά και ταυτόχρονα πιο δύσκολο ερώτημα:
τι είναι και τι δεν είναι.
Αν αυτή η απάντηση συνεχίσει να αποφεύγεται, τότε οι ειρωνικές δηλώσεις των αντιπάλων δεν θα είναι πρόβλημα επικοινωνίας. Θα είναι απλώς ο καθρέφτης μιας πολιτικής αμηχανίας που ήδη αποτυπώνεται στα ποσοστά.
