Τα τσιτάχ συνήθως κυνηγούν κατά τη διάρκεια της ημέρας, αλλά τα ταχύτατα μεγάλα αιλουροειδή θα μετατοπίσουν τη δραστηριότητά τους προς τις ώρες της αυγής και του δειλινού λόγω της κλιματικής αλλαγής, διαπιστώνει μια νέα μελέτη.
Δυστυχώς για τα απειλούμενα με εξαφάνιση τσιτάχ, αυτή η νέα πραγματικότητα λόγω της κλιματικής αλλαγής, τα προετοιμάζει για περισσότερες πιθανές συγκρούσεις με άλλα αρπακτικά, τα οποία κυνηγούν κατά βάση νυχτερινές ώρες, όπως τα λιοντάρια και οι λεοπαρδάλεις, λένε οι συγγραφείς της έρευνας, που δημοσιεύθηκε στο περιοδικό Proceedings of the Royal Society B.
«Οι μεταβαλλόμενες θερμοκρασίες μπορούν να επηρεάσουν τα πρότυπα συμπεριφοράς των μεγάλων σαρκοφάγων ειδών, αλλά και τη δυναμική μεταξύ των ειδών» δήλωσε η βιολόγος του Πανεπιστημίου της Ουάσινγκτον, Μπριάνα Αμπραμς, συν-συγγραφέας της μελέτης.
Ενώ τα τσιτάχ τρώνε μόνο φρέσκο κρέας, τα λιοντάρια και οι λεοπαρδάλεις ενίοτε καιροσκοπικά τρώνε από μικρότερα αρπακτικά. «Τα λιοντάρια και οι λεοπαρδάλεις κανονικά σκοτώνουν τα θηράματα μόνα τους, αλλά αν συναντήσουν το θήραμα ενός τσιτάχ, θα προσπαθήσουν να το πάρουν» δήλωσε η Μπετίνα Γουόστερ, βιολόγος και ειδική σε θέματα συμπεριφοράς, η οποία ηγείται του ερευνητικού προγράμματος Cheetah Research Project στο Leibniz Institute for Zoo and Wildlife Research. «Τα τσιτάχ δεν θα δώσουν μάχη με τα μεγαλύτερα αιλουροειδή, απλώς θα φύγουν» συμπλήρωσε η ίδια.
Το κυνήγι σε διαφορετικές ώρες της ημέρας είναι μια από καιρό εξελιγμένη στρατηγική για τη μείωση των συναντήσεων μεταξύ των πολλαπλών ειδών θηρευτών, που μοιράζονται το μικτό τοπίο σαβάνας και δάσους της βόρειας Μποτσουάνα.
Όμως, η νέα μελέτη διαπίστωσε ότι τις πιο ζεστές ημέρες, όταν οι μέγιστες ημερήσιες θερμοκρασίες έφτασαν σχεδόν τους 45 βαθμούς Κελσίου, τα τσιτάχ έγιναν πιο νυκτόβια, αυξάνοντας κατά 16% τις ώρες κυνηγιού που συμπίπτουν με τα άλλα μεγάλα αιλουροειδή.
«Υπάρχει μεγαλύτερη πιθανότητα για περισσότερες μη φιλικές συναντήσεις και λιγότερη τροφή για τα τσιτάχ» είπε ο συν-συγγραφέας της μελέτης Κασίμ Ραφίκ, βιολόγος στο Πανεπιστήμιο της Ουάσινγκτον και στο μη κερδοσκοπικό ίδρυμα Botswana Predator Conservation Trust.
Για την τρέχουσα μελέτη, οι ερευνητές τοποθέτησαν κολάρα εντοπισμού GPS σε 53 μεγάλα σαρκοφάγα – μεταξύ των οποίων τσιτάχ, λιοντάρια, λεοπαρδάλεις και αφρικανικά άγρια σκυλιά -και κατέγραψαν τις τοποθεσίες και τις ώρες δραστηριότητάς τους επί οκτώ χρόνια.
Συνέκριναν τα δεδομένα αυτά με τα αρχεία μέγιστης ημερήσιας θερμοκρασίας. Ενώ οι εποχικοί κύκλοι εξηγούν τις περισσότερες διακυμάνσεις της θερμοκρασίας στο διάστημα μελέτης από το 2011 έως το 2018, οι επιστήμονες λένε ότι οι παρατηρούμενες αλλαγές στη συμπεριφορά προσφέρουν μια ματιά στο μέλλον ενός κόσμου που υπερθερμαίνεται.
Στην επόμενη φάση της έρευνας, οι επιστήμονες σχεδιάζουν να χρησιμοποιήσουν συσκευές ηχογράφησης και επιταχυνσιόμετρα για να καταγράψουν τη συχνότητα των συναντήσεων μεταξύ μεγάλων σαρκοφάγων.
