Μια νέα μελέτη δείχνει ότι οι χελώνες που ζουν κοντά σε περιοχές όπου έχουν πραγματοποιηθεί πυρηνικές δοκιμές, «κουβαλούν» στο κέλυφός τους την ιστορία των πυρηνικών όπλων.
Η μελέτη, που δημοσιεύθηκε στο επιστημονικό περιοδικό «PNAS Nexus», διερευνά τον τρόπο με τον οποίο το ουράνιο συσσωρεύεται στο εξωτερικό κέλυφος των χελωνών που ζουν σε αυτές τις περιοχές.
Συγκεκριμένα, κάθε στρώμα του κελύφους ισοδυναμεί με ένα έτος της ζωής της χελώνας και έτσι μπορεί να αποκαλύψει τι συνέβη στο περιβάλλον της.
Μία από τις χελώνες που ερευνήθηκαν προερχόταν από την ατόλη Enewetak και συλλέχθηκε το 1978. Στην ατόλη Enewetak και στην ατόλη Bikini πραγματοποιήθηκαν 67 πυρηνικές δοκιμές. Αν και η συγκεκριμένη θαλάσσια χελώνα πιθανότατα δεν ζούσε, όταν έγιναν οι πυρηνικές δοκιμές, οι ερευνητές βρήκαν ίχνη μόλυνσης από ουράνιο, 20 χρόνια μετά το τέλος των δοκιμών.
Ωστόσο, η κατανάλωση μολυσμένων με ουράνιο φυκιών ή άλλη κληρονομική μόλυνση που υπήρχε στην ατόλη μπορεί να συνέβαλε στην παρουσία ουρανίου σε αυτή τη χελώνα.
Μια άλλη χελώνα που συλλέχθηκε επίσης κοντά σε πυρηνική εγκατάσταση, ενδέχεται να έχει συσσωρεύσει ραδιονουκλίδια, ραδιενεργά υλικά δηλαδή, από προϊόντα αποβλήτων ουρανίου στην περιοχή.
Η έρευνα υποστηρίζει τη θεωρία ότι αυτά τα ζώα μπορούν να «κουβαλάνε» ραδιονουκλίδια που προέρχονται από τον άνθρωπο ή από το περιβάλλον και βρίσκεται σε εξέλιξη για μελλοντικά ευρήματα.
